Je betreedt het zwembad.

Voor je gevoel zit iedereen uitgerekend naar dat gedeelte van jouw lichaam te kijken waar je je het meest voor schaamt.

Verstandig is om je neus omhoog te gooien en je daar niks van aan te trekken; maar was het maar zo simpel…

Iedere man wil dat six pack gespierde, gebruinde lichaam.

Iedere vrouw wil het lichaam zonder cellulitis, rimpels en die extra 2 kinnen.

Keep on dreaming. Je moet roeien met de riemen die je hebt…

 

Ikzelf heb een verschrikkelijk lichaam: wit en puistig.

En rughaar: een soort amazone gebied.

Vroeger haalde ik het altijd weg met ontharingscrème.

De laatste jaren heb ik daar de puf niet meer voor.

Ach, ze nemen me maar zoals ik ben.

Eigen rughaar, eigen kweek.

 

Een dagje zwembad begint met de autorit. Twee opgewonden kinderen achterin. ‘Zijn we er al?’. Zucht.

Na de kassa bestorm je de kleedhokjes. Altijd weer een gevecht om een leuk stekje te bemachtigen. Gelukkig.

Je nestelt je met vrouw en kinderen aan een tafeltje met 4 stoelen bij het zwembad.

Verveeld kijk je om je heen.

 

Je ziet:

Een te dikke mevrouw met een badpak uit 1976. Gevolgd door een erg dunne dame; vast anorexia.

Mannelijke bierbuiken die over de edele delen hangen.

Chagrijnig paffende mensen in een glazen isoleercel met het bordje: ‘rookruimte’ erboven.

Een opa in het zwembad die al piepend en hijgend probeert het bal-gooi-tempo van zijn kleinzoon bij te houden.

Oma’s die uit schaamte voor hun lichaam een handdoek over hun badpak dragen.

Tatoeages dat je denkt: waarom, en waarom op die plek?

Vrouwen in bikini’s die beter een badpak hadden kunnen aantrekken.

Kinderen die binnen 1 minuut 3 van de 4 aanwezige baden hebben bezocht.

Een corpulente man die onschuldig een bakje kapsalon naar binnen propt; met de mayonaise schuimend op zijn lippen.

Vrouwen met meloenen als borsten. Geen sprintje alsjeblieft.

Intellectuele man – type Duitse leraar – met biologische ringbaard die een te strak zittend verkleurd zwembroekje aan heeft.

Een jongen van hooguit 15 die de patser wil uithangen naast een paar opgeschoten meisjes van dezelfde leeftijd.

Een bubbelbad die altijd overbezet is door dezelfde mensen.

Een man met psoriasis die aan het krabben is naast het kikkerbadje.

Badmeesters waarbij je altijd denkt: dat is een relaxed baantje.

 

Je neemt een hap uit het zelf meegenomen broodje. Dat mag officieel niet; maar iedereen doet het, dus wij ook. Krantje erbij.

Heerlijk, zo’n dagje zwembad.