Via ideële crowdfunding hoop ik een goedkope, doch betrouwbare pont op de kop te tikken.

De idee hierachter is om een veerdienst op te zetten.

Ten behoeve van vluchtelingen, uit Afrika of Azië, die de Middellandse zee willen oversteken.

Dat lijkt me zinniger dan rondvaren met marineschepen, waarop in onzichtbare letters staat geschreven: wanted dead or alive.

Bovendien haalt het de wind uit de zeilen van mensensmokkelaars. En als we toch al van plan waren een goed gastheer te zijn, begin dan ook direct goed.

 

Ja, waarom is er eigenlijk nog geen georganiseerd vervoer in deze?

Is dat te uitnodigend?

Of is het opvangkostentechnisch wel conveniënt dat er slachtoffers vallen?

En natuurlijk leveren al die afzonderlijke rampbootjes heel wat werk op voor de nieuwszenders, laten we dat niet vergeten.

Veel meer dan wanneer er een oude, maar nette, pont zou varen.

 

Natuurlijk is het een noodsprong, dat idee van de pont, bedoel ik.

Maar men heeft nu eenmaal deze weg gekozen in de verwerking van vluchtelingen.

Als het aan mij lag werd er meer ondernomen om opvang in de eigen regio mogelijk te maken, en nog belangrijker, het stabiliseren van het woonklimaat in de betreffende gebieden.

De andere kant is dat ik ook vind dat de wereld van ons allemaal is, maar iedereen weet: zet teveel kippen in een hok en ze pikken elkaar dood.

Waar blijft het aanbod, om vluchtelingen te huisvesten, van Amerika, China of Rusland? Om maar wat willekeurige landen te noemen.

Ik geef toe, vanuit bijvoorbeeld Damascus is de afstand, vergeleken met die tot Nederland, naar Amerika twee keer zo groot. Maar dat enkele vliegreisje hoeft toch geen belemmering te vormen voor een samenleving waarin prijsvechters slechts een aalmoes vragen om je naar populaire vakantiebestemmingen te brengen?

Met een kleine wijziging kunnen de welbekende tasjes met opdruk omgedoopt worden tot: sea, bye, fly.

De tasjes vullen we met een leuk pakketje: een houten klompjessleutelhanger, een pond Goudse, alle series Boer zoekt vrouw op dvd en een symbolisch topje wiet. Dan laat je toch een goede indruk achter en da’s altijd prettig wanneer je mensen in den vreemde stuurt.

 

Hoe kan het zijn dat omwille van enkele koppige machtswellustigen zoveel leed wordt getolereerd door de rest van de wereld?

 

De antwoorden van anderen, op al deze vragen, bevatten vaak dezelfde woorden en elementen zoals: ingewikkeld, grote belangen, tegenstrijdige belangen, culturele verschillen, religieuze discrepanties, men zoekt het zelf maar uit, er veranderd toch niets, en de meest populaire – ik snap er echt geen donder van!

Deze bevindingen destilleerde ik uit zowel gesprekken op straat als menig politiek debat.

 

Ik weet wel: met alleen een pont kom je ook niet tot een oplossing, maar het zou veel leed besparen.

 

Misschien is de huidige situatie alleen nog maar een oefening voor het echte werk.

Over een twintig- tot dertigtal jaren is het voedsel- en watertekort, voornamelijk in de streken waar heden ten dage de meeste mensen vandaan vluchten, zo nijpend dat die aantallen dan de cijfers van nu dubbel en dwars gaan overtreffen.

De administratieve afhandeling van de instroom wordt in ieder geval eenvoudiger; je kunt mensen immers niet terugsturen naar waar geen water of voedsel is, dus die overweging hoeft niet meer gemaakt te worden.

 

Europa zal die toekomstige stroom zeker niet aankunnen, getuige de actuele toestand.

Terwijl volksverhuizingen onze aarde niet vreemd zijn. Lees maar na!

In de oude dagen kon je als volk eenvoudigweg een willekeurige, nieuwe vestigingsplek kiezen wanneer de oude niet meer voldeed – tenminste, als je volk groot en sterk was, en met veel knuppels.

 

Herverdeling van mensen uit gebieden die, sneller dan vermoed, onbewoonbaar worden lijkt mij een taak voor de hele wereld. Die zal de handen ineen moeten slaan.

Helaas is dit alleen in het belang van de degenen die niets hebben, en ben ik benieuwd of die globale saamhorigheid dan tot stand komt.

 

Op zich vind ik het jammer dat ik dat op deze manier moet doen, een dergelijke fondsenwerving. Via ideële crowdfunding.

In plaats van mij – om de vijf minuten – lastig te vallen met reclame, zouden onder andere verzekerings- en telefoonmaatschappijen, sport- en frisdrankmerken en supermarkten beter een boot sponseren. Zodat bij iedere vluchteling die men uit zee vist hun logo’s, geschilderd op elk beschikbaar plekje van de boot, langdurig in beeld zullen zijn.

Dat geeft, bedenk ik nu, vast ook weer problemen: wellicht dat het bij de AH-boot veel drukker wordt dan bij de DA-boot omdat de gemiddelde vluchteling meer baat heeft bij een stukje Halal-worst dan een mango-deo tijdens de eerste opvang.

Tsja, in ieder geval is het dé gelegenheid het imago van Piet flink op te poetsen.