Een gelukkig leven hoort in balans te zijn zoals een weegschaal in balans gebracht kan worden. Aan de ene kant vindt je dan de lasten van alle dingen die energie kosten, terwijl de andere kant de levensvreugde vertegenwoordigd die mij energie geven. Zo is er dan in mezelf een wereld ontstaan die, samen met mijn huidige lieveling, zowel gezond als ook sociaal, psychisch, spiritueel, seksueel en organisatorisch uiterst zinvol genoemd kan worden.

Dat is in het verleden wel anders geweest. Ik ben getrouwd geweest met een prachtige vrouw die nogal wellustig was. In het begin van onze relatie kon de liefdesdaad wel vijf keer in de week plaatsvinden, iets wat voor mij bijna niet aan te slepen was, maar ik heb haar nooit geweigerd. Wij hadden ook afgesproken dat wij de huishoudelijke taken samen zouden doen en dat liep verder ook gesmeerd. Zelfs het koken werd omstebeurt door ons beiden gedaan. Na de geboorte van onze eerste zoon werd haar wellustigheid minder en na de geboorte van onze tweede zoon kwam het nog maar sporadisch voor.

Toen ik op een gegeven moment mijn wellustigheid liet blijken, werd ik totaal afgewezen en ik vond dat daarover gepraat moest worden. Maanden later werd de sfeer erdoor verziekt en begonnen ook andere huishoudelijke zaken daaronder te leiden. De was werd door haar niet meer gedaan en ook het stofzuigen, stoffen en de boodschappen in huis halen kwamen allemaal op mijn schouders terecht. Ik dacht toen bij mezelf: “Ik wil zien hoelang je dit volhoudt.”

Ik deed net als zij ook niets meer aan de huishoudelijke taken. De laag stof in huis werd zo dik dat de grammofoonplaat op de draaitafel niet meer zichtbaar was en de gehele inboedel met snuisterijen onder een dikke grijze stoflaag verborgen lag. Het wasgoed stapelde zich op en toen er geen kledingstukken meer in onze kast waren, ging ze naar de winkel om nieuw te kopen. Ik ben toen naar mijn advocaat gestapt, startte een echtscheidingsprocedure en verhuisde haar naar een andere woning in een ander dorp.

Er volgde een vechtscheidingszaak waar met modder werd gegooid, waar ik terecht kwam in een nevel van leugens, bedrog en juridisch steekspel, bedoelt om mij helemaal kapot te maken ja, waar ik inzag dat een vrouw in Nederland zich alles wat niet goed is mag en kan permitteren.

In die rechtszaak werd door haar advocaat een psychologe als getuige-deskundige te berde gebracht die beweerde dat mijn vrouw een slachtoffer van een jeugdincestervaring was en dat ik mijn vrouw in een woedeaanval van de trap had gegooid, iets wat ik alleen maar kan ontkennen omdat dit echt gelogen is. Toen ik een onderzoek naar die incestervaring deed bleek het om een teleurstellende sekservaring te gaan, die op haar zestiende levensjaar had plaatsgevonden. Omdat de rechtspraak kennelijk niets doet aan leugens, bedrog en juridisch steekspel besloot ik tegen mijn ex niet meer te spreken. Het gevolg was dat de kinderunit-recht-bank besloot dat ik mijn kinderen niet meer mocht zien. Hierdoor belandde de rechtspraak in Nederland in mijn denkbeeldige prullenbak.

Ik weet niet of het daaraan gelegen kon hebben maar God was in die periode niet in ons leven. Nu was zij daar ook de vrouw niet naar maar ik was in mijn jeugd door mijn ouders Rooms-katholiek opgevoed. God had wel degelijk een plaats in mijn leven maar ik had die kerk verlaten omdat ik ontdekt had op welke schaal hun cultuur van seksueel kindermisbruik systematisch in de doofpot was gestopt. Ik wilde met die kerk nooit meer iets te maken hebben.

Mijn leven is nu heel anders. Ik ga elke zondag naar een andere kerk. Ik heb daar notitie genomen van het heilsplan van God, het plan voor het geluk van Zijn geestkinderen. De kern ervan is de verzoening van Jezus Christus. Ik leef nu de leringen van Hem volledig na en beleef al ruim vijftien jaar blijvende innerlijke vrede in mijn leven met een belofte van eeuwige vreugde na mijn dood. Naarmate ik meer over het heilsplan leerde, kreeg ik antwoorden op mijn vragen: ‘Waar kom ik vandaan?’, ‘Wat is mijn doel in het leven?’ ‘Waar ga ik na dit leven naartoe?’

Hierdoor ben ik aan de weet gekomen dat mijn leven niet bij mijn geboorte is begonnen en dat mijn leven ook niet bij mijn dood zal eindigen, dat ik ben samengesteld in een geestelijk lichaam en een stoffelijk lichaam. Mijn hemelse Vader heeft mijn geest verwekt en, voordat ik op aarde geboren werd, leefde ik bij Hem als geest. Zo weet ik ook dat er in de hemel mijn geestelijke Moeder is. Ik kende Hen en ik had Hen lief, en Zij kenden mij en hadden mij lief.

Deze periode is het voorsterfelijk leven en ik werd toen onderwezen in de beginselen en geboden die tot geluk leiden. Mijn intelligentie groeide en ik leerde de waarheid liefhebben, maar daar legde God bij mijn geboorte een sluier overheen waardoor ik hiervan niets meer weet en dat heeft ertoe geleidt dat ik drie keer ben gescheiden omdat ik niet vond wat ik onbewust in het voorbestaan had ervaren.

Ik ben nu eindelijk verrukt van mijn leven
Stem op deze column!