Even een paar cijfers onder elkaar:

Er wonen 16.858.562 geregistreerde mensen in Holland

Flevoland heeft de hoogste bevolkingsgroei ( wat je noemt een wipland) en Schiermonnikoog de laagste

De Randstad heeft de hoogste bevolkingsdichtheid en Drenthe, Limburg, Zeeland en Friesland de laagste

Gemiddeld werken we het minst aantal uren in Europa

Er wonen 496  inwoners per vierkante kilometer

390 mensen gaan er per dag dood en 470 worden er geboren

 

Waar wil ik het dus over hebben? Inderdaad: de Buffel.

 

U weet ik ben de grootste, niet genormeerde dierenvriend binnen en ver buiten Europa. Ik hou van honden en eigenlijk alleen maar van honden. Ik ben dus een beetje beperkt als gaat om de intense liefde. Maar goed, drie honden is ook niet mis en zorgt wel voor een stevige 100 kilo stront per maand op plekken waar niet dierenvrienden toch kennismaken met de liefde van de hond. Onder hun schoenzool om wat exacter te zijn. U merkt nu al dat ik er alles aan doe om de groep liefhebbers verder te laten groeien.

Nu lees ik in de krant dat Nederland vakantie heeft. Dat zie je ook aan de Pipo auto’s op de weg, de zwarte (!) cross en hondjes met een blauwe plek op hun kont omdat de vakantieganger ze massaal het asiel in trapt. Ik weet zeker dat menig baasje liever z’n schoonmoeder of z’n pubers het asiel intrapt, maar we hebben afgesproken dit niet te doen. Daar hebben we uitgeklede bejaardentehuizen voor en een naschoolse opvang.

Kortom, als de vakantie er weer op zit, gaan we massaal naar het asiel om andere hondje aan te schaffen met een houdbaarheidsdatum tot de volgende vakantie.

 

De Pluis heeft al jaren zijn drie hondjes dus lacht hij om de idioterie van de Vierdaagse, want hij heeft meer kilometers in de bruine kuiten zitten dan elke drager van het gouden speldje. Dus vanmorgen naar het park waar nog een sirene rust heerste, 2 knippen en de weide wereld was voor de honden. Ik zeg voornamelijk 2 x knip, aangezien de kleinste geen riem om heeft omdat ze simpelweg nog minder beweegt met, dan zonder een riem.

Enfin, naar nog geen vijftien minuten kom ik een zeer, zeer donkere man tegen op een fiets die letterlijk op mij af komt, en halt roept. Nu ben ik van de generatie Arendsoog en Witte Veder dus halt heeft voor mij een sterke relatie met een cowboy en een indiaan. En echt waar, daar had hij echt niets van weg.

Halt, u mag hier de honden niet los laten lopen. Joop keert om en komt in gepaste Beagle draf naar mij toe met zijn blijf van m’n baas af, blik in de ogen. Ik loop op Joop af, omdat een Beagle hangend in de broek van een donkere man vandaag de dag een heel gevoelig onderwerp blijkt te zijn. Hé, blijven staan wordt er geroepen. Maar ik moet kiezen, dus ik loop in een Indo schuifel tred door en doe de ketting om zijn dikke nek (Ik bedoel dus Joop). Mijn naam is Samuel en ik ben toezichthouder. Nee hé ik weer, schiet er door m’n kale kop.

Ik vraag heel rustig of de beste man geen achtergelaten vuilniszakken moet controleren of dat er overdag geen lantaarnpaal nog aan staat. En tja, 55 euro is zijn bedankje. Ik haat zeer, zeer donkere mannen op een fiets zonder humor! Joop trouwens ook.

Ik laat m’n dag niet vergallen en loop nu met al de verdrietig kijkende honden aan een riem. Niet wetende wat ons nog zou overkomen!

 

Stelt u zich eens voor: een nagenoeg leeg park, een enorm plas water, bomen met een uiterst vriendelijke plas uitstraling en een pakje zware shag, vloei en een aansteker. Ik kijk om mij heen, 2 x knip en binnen 10 seconden kijk ik naar een zwemmende Beagle en twee achter elkaar aan rennende ukkies. Prachtig ik geniet en loop door, ze komen me vast achteraan.

Ik wandel als een wandelaar de bocht om en………………..sta oog in oog met twee enorme koeien. Koeien, het zijn volgens mij een soort buffels die mij strak aankijken. Één van de twee krabt met een poot over de grond en ik stop met ademen. Ik wou dat ik een fiets bij me had.

Sta stokstijf en vraag me af waar Joop is. Die gozer ligt waarschijnlijk nog steeds in het water, en trekt al zwemmend op z’n rug de nodige baantjes. Langzaam ga ik uit respect, aan de kant. En waarom ik, toen ik er nagenoeg langs was, een tikje op een enorme buffelbil gaf, zal altijd wel een raadsel blijven.

Maar ook ik lag na een paar seconden in het water omdat Buffalo en Bill, genoeg van mij hadden. Dus een natte broek, een schoen kwijt en vier ogen met een glimlach erin keken naar een kletsnatte Pluis.

En zwemmen, mag hier niet, zegt een dame vanaf fietspad. Ik zeg sinds lange tijd niets, helemaal niets. Ik ga drie honden zoeken die mij in de steek hebben gelaten. Soms haat ik ook honden, soms.

 

Thuis aangekomen eerst maar een douche genomen om daarna de dagelijkse beslommeringen op te pakken. De Burgermeester van Barneveld heeft besloten dat er Wisentstieren op de Veluwe losgelaten worden. Het mens is gek. Barnveld betekend kip en geen stier. Ik weet niet of u als lezer weleens met uw dierbaren (mens en of hond) de Veluwe bezoekt. Mijn tip is om waterlimonade mee te nemen, broodjes, hondenkoekjes, water, handdoeken en een geladen geweer. Voor de thuissituatie: schaf u zich een enorme vrieskist aan met het formaat van bijvoorbeeld een Buffel.

Nederland is soms wel heel klein, met een Burgermeester die maf is.

 

De Pluis

 

 

 

 

 

 

 

 

ik ga een geweer kopen
Aantal stemmen:1 Gemiddeld: 5