Fluitend zit ik op de motor met een gangetje van 80 kilometer per uur. De twee cilinders zorgen voor prachtige plof plof geluiden, en zelfs de kilometer teller doet het weer  uit zichzelf. Achter mij rijdt een collega motorrijder op een enorme motorfiets, die voor en deel in mijn linker spiegel past. Wij staan bij het stoplicht als broeders naast elkaar. Nou ja, broeders!

Hij op een 1800 cc model jaren 2000, en ik op 450 cc modelletje begin jaren 80. Hij met een fluorescerend vestje aan, een microfoon voor de mond en muziek uit zijn kuip. Ik met een leren Jackie aan ooit gekocht bij Lou Lap in Amsterdam met een helmpje op die zo oud is, dat je er het beste niet mee kunt vallen anders heb je een probleem. Groen! Ik zie alleen maar de achterkant van zijn motorfiets, en hoor de muziek verdwijnen.

Een bochtje in het verschiet. En kort na de bocht staat een oude bestelbus met koffers er om heen, er bovenop en in het gras. Met een groepje van 7 jong en lui rond de bus met Engels kenteken. Een beetje link zoals ze daar staan, en ik rem.

Stap af en in mijn beste stenen kool Engels vraag ik of ze hulp nodig hebben. Ik zie bange kopjes! Begrijp ik, veel lawaai, een kale kop, sik en meer van het model: het ziet er niet uit, zorgen voor stilte.

Een gezellige dikkerd zegt in perfect Limburgs dat ik Nederlands kan praten. Limburgs? Die zullen wel op weg zijn om Ome Jos vandaag, bij te staan. Die hoogstwaarschijnlijk het schavot moet bezoeken omdat hij een beetje gesjoemeld heeft met centjes in belang van zijn samenleving.

Het blijken studenten te zijn op weg naar Nijmegen. Zeg maar: om lerend te zuipen en te blowen.

Ik kijk, nadat het wiel verwisseld is, naar het zooitje ongeregeld. Een smeltkroes van de wereld is bezig om de koffers weer vast te binden, en vast te plakken.

Sander Dekker, the Godfather van de jeugd, zou het moeten zien. Studenten zoals studenten horen te zijn. Die zich nog niet druk maken over geld, studiejaren, scholen die wel of niet mogen bestaan en die werkelijk geen flauw benul hebben of IS hen wil gaan beïnvloeden,

Een dame vraagt of ik wat te roken bij me heb. Mijn shag gaat van hand tot hand, en ik krijg een nagenoeg lege tuut terug. Ik studeer commerciële pedagogiek en filosofie zegt ze vol trots. En ik wil later lekker veel geld verdienen, en reizen.

Veel geld verdienen en reizen? Ik denk niet dat het samen gaat maar ik luister en laat de droom een droom zijn.

Meer vrouwen in top posities. Hier staat er één voor me. Een T shirt met de filosofische tekst: Rookworst zonder R, is ook worst, schoenen aan met kapotte veters en een blikje Red Bull in de hand.

Daar kunnen de topvrouwen Neelie Kroes en Nina Brink een puntje aan zuigen. En omdat het om één of andere reden een Engelse bus is: ook wijlen Mevrouw Thatcher kan zich omdraaien in haar kist.

Ik stap op de “brommer” en wordt uitgezwaaid.

Topvrouwen worden gezocht, ze zijn er niet? Maar wel hele verstandige vrouwen. Die doorhebben dat veel geld belangrijk is, maar dat het genieten ervan niet gebeurd van het werk maar ver daarbuiten. Die op een berg zitten met een blowtje turend naar de horizon nu al weten, dat dit belangrijker is dan welke MT vergadering dan ook. Die zich niet gek laten maken door Politieke oproepen van de oudere generatie of het kansloze Bedrijfsleven. Die uiteindelijk niet hun ouders/verzorgers als voorbeeld nemen, maar de vrijheid belangrijker vinden dan een kasteel of lease auto.

De nieuwe vrouwen generatie hoort bij de nieuwe wereld van denken leven. Een kindje baren doen ze tussendoor, niet meer en niet minder. Een partner is leuk en soms ook niet. Soms handig en dan weer een sta in de weg.

Nee, kerels zijn verstandig!

Die maken carrière, denken ze. En als ze wat te vertellen hebben is het geslaagd, want ze verdienen dan ook wat meer. Lopen met de borst vooruit en zijn in essentie altijd bezig met omhoog te kruipen. Ze zouden best een vrouw willen zijn, ik weet het zeker.

De nieuwe vrouwen generatie is mondig, mondiaal en niet te vangen. Zij hebben langer schijt aan alles, langer dan mijn generatie ooit had. Ze zijn wars van oude regels en oude generaties. Ze leven zoals het leven op hen afkomt.

Topvrouwen gezocht! We hebben ze al. De heer Dekker, De heer van Reij, de Heer Bouwman, De heer van Pol, de Burgervader hier in de Achterhoek en de broers Gordon en Joling.

Rasechte vrouwen. Door een God geschapen, maar helaas voor hen voorzien van een opperwachtmeester, een zwengel of een tampeloeres. Maar dit is dan ook het enige verschil.

En vaak zit het ding ze in de weg, want in essentie zijn het allemaal rasechte vrouwen, of zouden het willen zijn!

De Pluis