En nu is het zeker dat ik gek word! Deze ochtend had ik mijn artikel ‘Ik word gek!’ ingestuurd en nu blijkt dezee verdwenen. Vervolgens alles nogmaals geschreven en weer alles weg. Deze keer was ik voorbereid en heb alles eerst in Word opgeslagen. Dit is dus één van die dingen… Maar ik geef niet op en probeer het nog een keer…

Maar dan nu waarom ik gek word. Ik word gek van de onmetelijke mogelijkheden van het world wide web. Er is zoveel mogelijk, je kunt zoveel vrienden vergaren, dat ik het overzicht kwijt ben geraakt.

Neem bijvoorbeeld één van mijn hobby’s, het schrijven. Er zijn talloze sites waarop jij je zelfgeschreven artikels kwijt kunt dat ik door al die internetbomen het schrijversbos niet meer zie. Verschillende sites bieden zich aan met de belofte dat je er geld kunt verdienen. Dit trek ik niet in twijfel, maar waar moet ik al mijn hersenspinsels laten. Is het niet die ene site dan is het wel die andere. De mogelijkheden rijzen mij de pan uit. Hiernaast heb ik ook een aantal eigen sites waaronder www.ericakanters.nl toch wel mijn belangrijkste is. Hierop laat ik iedereen meegenieten van mijn Encaustic Art (ofwel bijenwastekeningen) en mijn verhalen. Mijn verhalen variëren van spiritueel tot het alledaagse. Echter kan ik op mijn site geen geld verdienen met mijn werk. Jammer maar helaas, het bezoekersaantal is nog niet om over naar huis te schrijven.

En dan kom ik gelijk bij mijn tweede hobby, Encaustic Art (zie hiernaast een voorbeeld). Ook hiervoor zijn diverse sites. Sites waarop ik mijn werk kan plaatsen en laten beoordelen. Echter ook hier geldt dat ik door het bos de bomen niet meer zie. Zoveel sites! Ik kan het allemaal niet meer bijhouden… Telkens neem ik mezelf voor alles eens te updaten, om vervolgens weer heel ergens anders te belanden. Zoveel heeft de world wide web mij te bieden dat ik steeds weer verdwaal in alle informatie die ik kan vergaren.

Waarschijnlijk heeft deze gekmakerij het meeste te maken mijn nieuwsgierige karakter. Als ik iets aan het opzoeken ben op internet valt mijn oog telkens weer op andere informatie die mij raakt. Wanneer ik dan weer eens op een encaustic art site ben beland wordt mijn creativiteit weer aangezwengeld om mij vervolgens terug te gaan trekken in mijn atelier.

Ook over mijn encaustic art schrijf ik verschillende verhalen op bijvoorbeeld www.plazilla.com. Vele mensen reageerden super enthousiast over mijn tekeningen waarop ik vervolgens op verzoek ging werken. Naast als deze mooie reacties kwamen er ook aanbiedingen aangewaaid. Helaas laten deze mensen die mij deze aanbiedingen deden niets meer van zich horen.

Daarbij kom ik bij nog een gekmakerij. De vrienden die je allemaal verzameld op bijvoorbeeld Facebook, Google+ en msn, maar ook op de diverse specialistische sites zoals de encaustic art-sites en schrijverssites. Zijn het echt vrienden of zijn het slechts cybervrienden? Ik vrees dat dit laatste het geval is. Vrienden, echte vrienden, steunen je door dik en dun en laten regelmatig iets van zich horen. Deze cybervrienden zijn anders. Ik kan het moeilijk omschrijven hoe ze zijn, ik ben er zelf ook één, maar ik denk dat jij weet wat ik bedoel. Het is een oppervlakkige vorm van vriendschap. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het ontzettend gezellig deze vrienden te hebben, maar oppervlakkig is het wel. Uiteraard zullen er uitzonderingen zijn, want de uitzondering bevestigt tenslotte de regel. Ja toch, niet dan?

Aan het eind van deze klaagzang gekomen wil ik mij graag verontschuldigen voor mijn relaas. Sorry! Maar, ik moet wel zeggen dat het me enorm oplucht. Niet dat ik nu ineens door de bomen het bos weer zie, maar er is een last van mijn schouders gevallen. Twee keer zelfs, want ik heb al eerder hierover geschreven maar dit is opgelost op het world wide web. Nu maar hopen dat deze wel vatbaar is…