Eerst was daar de schaakcomputer die de mens versloeg.

Dat was opzienbarend, maar er bleek geen man overboord. Er vielen geen doden, volgens mij, en niemand verloor zijn baan. Wellicht dat er ego’s knakten of zelfs braken en ze waren denk ik heel blij dat deze computer niet kon praten. De computer maalde daar niet om, zover reikte de software destijds nog niet.

 

Ook daar wordt nu in voorzien. Pratende computers die heel intelligent en invoelend zijn.

En ze zijn verbonden met internet, dus ze weten alles – wat daarop staat.

Nu, dat zullen leuke gesprekken worden. Ik bedoel: wanneer ik wel eens iets zoek door middel van mijn pc krijg ik resultaten dat in aantal het half miljoen dikwijls overschrijd. Dan moet je naar zinnen grijpen als: doe alleen de eerste zes maar.

Trouwens, het lijkt me heel hinderlijk als ik met iets moet converseren waar ik niet van kan winnen met schaken, maar dat is persoonlijk.

En dat feit is niet relevant als je bijvoorbeeld met een helpdesk belt. Tsja, de mensen die daar werken zullen zich moeten omscholen. Net als vele anderen, die in ‘ondersteunende’ functies werkzaam zijn zoals op een administratie, maar ook notarissen en makelaars.

 

Wellicht dat deze ontwikkelingen een kleine glimlach rond de mondhoeken van de arbeider doet verschijnen.

Zij waren de eerste slachtoffers van mechanisatie en digitalisering, en er altijd tuk op om te horen dat nu eindelijk op het hoofdkantoor werd gesneden in het aantal formatieplaatsen. Dat zal de trend worden, vrees ik.

 

En de ontwikkeling gaat voort.

Recent onderzoek wees uit dat velen zelfs baat bij een niet-biologische partner zouden hebben. Allemaal je eigen bionische man of vrouw.

Nu zal het nog wel een tijdje duren voordat er mensechte robots rondlopen, evenwel zit dat er wel aan te komen, daar ben ik van overtuigd.

En hoe leuk is het, lopend door een uitgaansgebied, een code in te toetsen op je mobieltje – die je krijgt na betaling van Bitmunten of iets dergelijks – om daarna met een aantrekkelijk uitziende schattebout te pronken.

Die staan dan op strategische punten in een stadscentrum zodat ze altijd op minder dan vijf minuten lopen van je af zijn. En als je een abonnement hebt is er natuurlijk de mogelijkheid te upgraden naar de intiem-setting.

 

Dan zijn de rollen omgedraaid. De computer leert dan weer van de mens. Hoe sociaal te interacteren.

En computers leren allemaal van elkaar, vanwege die verbondenheid die er bij de mensen niet in die mate is. Hoewel, je hebt dan natuurlijk ook meerdere softwarefabrikanten. Zal onder robots dat verschil hen ook in verschillende kampen verdelen?’