Het is een vraag die  Nederland al een tijd bezig houdt; moeten wij onze excuses aanbieden voor de rol die Nederland gespeeld heeft in de slavernij?

Heel Nederland weet dat hoewel het de gouden eeuw wordt genoemd, er veel dingen plaatsvonden in deze eeuw die uitermate inhumaan en verschrikkelijk zijn. Iedereen met een gezond verstand zal dit niet ontkennen. Toch ben ik niet van mening dat Nederland zijn excuses zou moeten aanbieden.  13 November 2015, s ’avonds bij het avondjournaal komt het vreselijke bericht binnen over de Bataclan in Parijs, 131 doden, 350+ gewonden. Wat plaatsvond in de Bataclan was een aanslag, gepleegd uit naam van IS. Nu is algemeen bekend dat IS strijdt voor het invoeren van de sharia wetten in de gehele wereld, dit vanuit een “islamitisch” motief. De plegers van deze aanslagen opereerden misschien uit naam van de islam, ze representeerde deze absoluut niet. IS telt tussen de 100.000 en 200.000 leden, de islam telt ruim 1,5 Miljard moslims, dat betekent dat in het ergste geval, 0,013% van de moslims actief meestrijd in de oorlog tegen het westen en tegen de vrije wereld. Het zou hierom ook ridicuul zijn om een excuus te verwachten, laat staan af te dwingen. Misschien denk ik vanuit een tunnelvisie, maar ik vind excuses voor de slavernij vergelijkbaar met het excuseren voor een aanslag, in beide zaken, hebben de personen die met excuses komen, niks met het probleem van doen. Er is vandaag de dag niemand meer in leven die actief betrokken is geweest in het handelen van slaven in de 17e eeuw, daarom acht ik het buitengewoon vanzelfsprekend dat we ons niet moeten verontschuldigen voor daden van onze achter grootouders. Het blijven hangen in de geschiedenis is überhaupt een trend in de 21e eeuw, in plaats van het focussen op de toekomst wordt er constant gepeuterd in de wonden van onze historie. Zolang we in de wonden blijven peuteren, zullen ze nooit genezen. Ik pleit daarom voor vooruitgang en genezing, het niet ontkennen van wat er gebeurd is maar er ook niet constant energie in steken, hopelijk resulteert dit in een bloeiende toekomst waarin we nooit meer de fouten uit het verleden zullen begaan, waarna iedereen in harmonie kan samen leven.