3 Honden, 3 verschillende karakters, alle 3 verschillend qua omvang en alle 3 ouder dan 12 jaar.

En ondanks de gevorderde leeftijden van de twee heren en dame, hebben ze af en toe de dolle tien minuten.

Wat wil zeggen dan ze elkaar plagen. De grootste draait rondjes om de kleinste, de oudste springt plotseling vanachter de bank naar de grootste en de aller, aller allerkleinste gaat als een mini Tijger de benen van de grootste te lijf.

Uit het niets stopt dit dan. Omdat de vermoeidheid toeslaat of, omdat de leider ( de middelste van de drie) een keer gromt en nep-bijt, waardoor er weer rust en orde is.

En dit speelt zich al jaren zo af.

Lastig KAN het zijn als de Pluis visite heeft, en dan met name van hen die geen honden gewend zijn. Dan moet ik de orde herstellen. Wat dan weliswaar rust oplevert, maar ook zes oude ogen die zeggen dat ik een zak hooi ben. Maar goed, soms moet het.

Nou is plagen geen pesten. Niet bij mijn Honden en niet bij ons mensen.

Zo lees ik dat pesten op het grote -mensenwerk voorkomt. Dus ben ik maar eens wat over het onderwerp gaan lezen en bekijken. Ongelofelijk, wat ik allemaal lees en zie.

Mensen worden ziek, krijgen conflicten, relaties komen onder druk te staan tot en met het plegen van zelfmoord toe.

Vanuit mijn achtergrond kijk ik op verschillende manieren naar vraagstukken, zo ook naar pesten.

Pesten heeft ook een functie. Het verwerft status en of, het stelt in staat om dominanatie te tonen. In relatie met pesten op het werk zijn er een viertal componenten door de Pluis te ontdekken (al dan niet in samenhang): fysiek, verbale vormen, relationeel en materieel.

En wat ik tot op heden weet is, dat het pesten niet hoog de op ARBO en Management lijstjes staat.

Nu is het ook geen onderwerp wat menigeen makkelijk ter sprake brengt. Pesten heeft iets kinderlijks, en niets met volwassenheid te doen. Denkt menigeen.

Maar wat is de waarheid bars!

Zo lees ik dat mensen jaren monddood gemaakt worden, genegeerd zijn, computers gesaboteerd worden, een afwijkende kleur broek reden geweest is om iemand de ziektewet in te praten en een dame ongewenst seksueel getinte anonieme berichten voor haar kiezen kreeg als onderdeel van wat “de heer” noemde: het pestplan, omdat ze niet “niet paste” in het Team.

Ik geloof dat Pesters, diegene die gepest worden en de zwijgende middengroep de Pluis moeten gaan bellen.

Krijgen ze een gratis workshop van 3 Honden.

Mijn Honden zijn assertief. Dus plagen ja en Pesten nee. Toch doen?

Dan gaat de pester op zijn of haar rug, met daar bovenop een andere hij of zij die met een paar ontblote tandjes, wijd opengesperde ogen en voorzien van een speciale grom in zeer korte zinnen verteld: kappen, nu.

En toch gaat het plagen gewoon door en is het pesten een hele tijd niet aan de orde.

Honden die mensen iets leren? Het kan, ik ben het beste voorbeeld.

De Pluis