Vermits ik een ‘klussers-maagd’ ben, vraag ik raad aan mensen met ervaring om me op goede weg te zetten.  Ikea kastjes ineensteken, daar ben ik ondertussen wel een kei in geworden maar voor ander, iets meer ‘gewaagd’ werk zoek ik dus advies.  Ik ben van plan om me op wat schilderswerken te storten, maar daar moet natuurlijk eerst voor afgeplakt worden.  Ik wendde me tot mijn vriend die al wel wat ‘standaard klusje’ op z’n palmares heeft staan zoals daar zijn: zelf een sportwagen ineen steken, zelf een tweezit-vliegtuig bouwen (en er dan vervolgens ook mee leren vliegen) etc… 

Enfin, stap één was het goede materiaal kopen en stap twee was afplakken.  Met de precisie van een horlogemaker toonde hij mij hoe je het best secuur kon afplakken.  Na twee minuten koekeloeren op z’n vingers dacht ik het wel begrepen te hebben, maar hij weigerde me de rol tape te overhandigen alsof hij wou zeggen: je bent er nog niet klaar voor!

Vijf minuten later stond ik gebukt over hem in z’n nek te hijgen, maar nog steeds kreeg ik de rol Tesa niet te pakken.  Nog eens drie minuten later huppelde  ik met m’n handen in m’n zakken ongeduldig ter plaatse klaar om van start te gaan.  “ Ik denk dat ik het nu wel begrepen heb”, zei ik ietwat ongeduldig. “Heb jij ERVARING met zaken te plakken?”  Het was zeker niet zo bedoeld maar het klonk bijna denigrerend en er volgde een klein spottend lachje. 

Dat lachje had écht achterwege kunnen blijven want het had een rooie-lap-effect op mij.  Je kent dat wel, de mythe van de stier met de rooie lap.  Ik had het gevoel dat ik in de verdediging moest gaan.  “Ja”, antwoordde ik defensief, “ik heb massa’s ervaring met plakkers (en dan bedoel ik niet met mannen en late café-uurtjes).  En dan heb ik het niet over die stomme Tesa-tape die je gewoon nog even kan verwijderen als het scheef plakt.  Neen, ik heb het over het échte spul. 

Super plakkers die je zéér meticuleus moet plakken.  Een voor een, soms op grote en dan weer op zeer kleine oppervlaktes die niet altijd plat zijn.  En eens die plakkers kleven moet je ze niet trachten te verwijderen want dat lukt nooit meer!  Scheef is scheef en dan heb je véél geld uitgegeven!”  Mijn vriend liet de rol tape bijna uit z’n handen vallen.  Het denigrerende lachje had plaatsgemaakt voor een blik vol verwondering en bewondering.  “Echt?”, vroeg hij met wat ongeloof in z’n stem.  “Jazeker”, zei ik trots als een pauw, “jij hebt zeker nog nooit een Barbie-huis ineen gezet?”  En toen schudde hij met z’n hoofd en keek hij naar het plafond…