Vanaf begin september ben ik begonnen aan mijn derde jaar van mijn studie in Amsterdam. Pffff, saai onderwerp, hoor ik u haast denken. Ja, misschien niet zo boeiend, er zijn immers meer studenten die aan het derde jaar van hun studie beginnen, nietwaar? Maar wat als ik vertel dat ik een ernstige visuele beperking heb, iedereen mij afraadde om met een HBO studie te gaan starten en daarnaast te willen werken echt waanzinnig dom en onhaalbaar zou zijn en ik toch zo eigenwijs ben geweest om te starten? En dat ik, met zulke goede cijfers dat ik de status excellent student heb gekregen, vloeiend en zonder al te veel moeite naar jaar drie ben gegaan. Is het dan nog zo oninteressant?

Afgelopen dinsdag was mijn eerste schooldag. Voor mij in een nieuw gebouw, waar ik al direct een geweldige binnenkomer had door letterlijk met de deur in huis te komen vallen. Ik zag de drempel namelijk niet en had, omdat het zo ontzettend druk was dat ik bang was om mensen te tackelen, net m’n taststok opgeklapt. Goed, de toon was weer gezet en na mezelf opgeraapt te hebben en de grond te bedanken voor deze innige knuffel en warme ontmoeting, verder op pad gegaan naar mijn klaslokaal. Onderweg ook nog even mijn beste vriendin van de muur geplukt, aangezien die zo blauw lag van het lachen dat ze de muur nodig had om niet ook op de grond te belanden. Van je vrienden moet je het hebben, maar van haar kan ik het goed hebben. Verder lachend vervolgede we onze zoektocht.

Die zoektocht naar het lokaal was ook nog wel een dingetje. De lift was overbevolkt, dus na een aantal liften voorbij te hebben laten gaan toch maar besloten de trap te nemen. Een hele wandeling naar de vijfde verdieping, maar dat scheelt weer een rondje sportschool zullen we maar zeggen. Onderweg naar boven niet mijn nek over de traptreden gebroken, wel verschillende mensen raar zien kijken dat ik de trap op loop met een wit-rode stok voor m’n kruis.

Na boven aangekomen te zijn (een kleine hoera was wel op zijn plaats) op zoek naar het juiste lokaal. De eerste “Ziende” had ik ondertussen al voor de enkels geslagen, te druk bezig met de telefoon om mij aan te zien komen. Of misschien was hij van mening dat ik wilde zwaardvechten met hem en ontweek hij mijn blik door op zijn telefoon te kijken, wie zal het zeggen….

Het lokaal werd gevonden, dus hupsakee, de start van jaar 3 is een feit! Dat het maar een mooi jaar mag worden, met mooie resultaten 🙂