Het ongewenste akkoord met Turkije om ongecontroleerde immigratie naar Europa te voorkomen verkruimeld zo langzamerhand in poedervorm. In Duitsland slaan de coalitiepartijen van Angela Merkel de SPG en CSU van zich af, Erdogan stelt steeds meer onmogelijke eisen, de Oost en Midden-Europese landen waren al tegen en nu ziet ook gelukkig het Europese parlement er ook geen heil meer in. Premier Mark Rutte speelde een belangrijke rol in het tot stand brengen van het akkoord, maar zijn streven kijkt voor niets te zijn geweest.

     Op 31 augustus vorig jaar zei Angela Merkel: “Wir schaffen das” en schond daarmee alle EU-afspraken over immigratie. Haar alternatief was: “Laat Turkije immigranten tegen houden.” Jean-Claude Juncker, Frans Timmermans en Donald Tusk werden door haar ingezet om met Erdogan een akkoord te bereiken. Dat slaagde wel maar werd gelukkig door niemand nagekomen. Er was onder de EU-landen simpelweg geen steun.

     Toch drukte Merkel door en dankzij EU-voorzitter Rutte, werd met Turkije een verdergaand akkoord gesloten. Maar dit keer was het met de verkeerde persoon want de Turkse premier Ahmet Davutoglu had geen rugdekking. Toen Erdogan doorkreeg wat Rutte en Davutoglu hadden afgesproken werd de Turkse premier op 5 mei ontslagen. Dat Davutoglu niet wilde dat Erdogans macht zou vergroten zal daar ook zeker een rol van betekenis in zijn geweest. Erdogans grootste ergernis was dat Turken pas visumvrij naar Europa mochten reizen als Turkije voldaan had aan 72 EU-eisen. Zo moest Turkije onder anderen de antiterrorismewetten aanpassen, wat hij niet wilde want daardoor kon hij zijn tegenstanders oppakken en vasthouden. De EU heeft dus een akkoord gesloten dat niet alleen ongecontroleerde immigratie moet tegengaan, maar ook van Turkije een meer Europees gedrag eist.

     Erdogan heeft al gedreigd op grote schaal immigranten terug naar Griekenland te sturen, want behalve zijn weigering de terrorismewetten aan te passen, wil hij zelf kunnen selecteren welke immigranten naar Europa gaan. Hij wil namelijk de hoogopgeleide Syriërs in Turkije houden en de laagopgeleiden door sturen naar Europa. Verder wil hij de mensenrechten niet aanpassen en ook vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid bestaat in Turkije niet meer. Erdogan wil de immuniteit van parlementsleden opheffen zodat Koerdische politici kunnen worden vervolgd.

     Maar doordat allerlei mensenrechteneisen, visumvrij reizen, uitzicht op een EU-lidmaatschap en andere zaken in het akkoord zijn gevoegd, heeft vrijwel iedere politieke stroming in Europa een rede om er kritiek op te hebben. Ja, de aangifte van Erdogan tegen de Duitse komiek Jan Böhmermann verergerde dat nog eens. Ook door de arrestatie van de Turks-Nederlandse Ebru Umar heeft Nederland Turkije in een kwaad daglicht gesteld. Op zijn beurt stoort Erdogan zich aan de EU-bemoeienissen met wat hij ziet als binnenlandse aangelegenheden.

     Waar het eigenlijk allemaal om ging, een einde maken aan de ongecontroleerde immigratie, lijkt de deal met Turkije ook al niets meer op te leveren. Uit Turkije komen vrijwel geen immigranten meer naar Griekenland en sinds het weer beter is geworden komen dagelijks al weer honderden tot duizenden immigranten via Libië naar Italië. Ik ben blij dat de deal uitsterft want Turkije hoort niet bij Europa.