Liever een invalide hond

Discriminatie is een beladen woord. En terecht. Ieder persoon heeft dezelfde rechten en plichten. Dat is voor haast iedereen een evidentie. Soms heb ik toch het gevoel dat er tekortkomingen zijn.

 
Laat ons erin!

Wat die tekortkomingen betreft. De discriminatie van rolstoelgebruikers is blijkbaar minder beladen. Heel wat zogenaamd openbare gebouwen zijn dat vaak allerminst.

Ofwel bevinden er zich gestileerde trappen voor de ingang, of de deuren gaan moeilijk en naar buiten toe open. (architecten begrijpen vaak niet waarom dat een probleem zou zijn voor rolstoelgebruikers.) Stel het je eens voor. Al zittend een deur openen die naar je toekomt. Je trekt de deur letterlijk tegen je gezicht. En een lift? Niet altijd.

Een tijd geleden ging ik met mijn echtgenote naar Kinepolis (een bioscoopcomplex met 24 zalen, o.a. in Antwerpen te vinden). We hadden een film in gedachten die we zeker wilden zien. Jammer. Van de 24 zalen waren er toen 17 niet toegankelijk voor rolstoelgebruikers. En de film die we graag wilden zien, werd gespeeld in een van die zalen. Uiteindelijk was het kiezen tussen saai, vervelend en voorspelbaar. Geen idee meer welke film het geworden is.

Vakantie, alstublieft

Net zoals ieder ander gezin willen we wel eens op vakantie. En ik wil wel eens mee. Maar het is niet altijd evident om een aangepast verblijf te vinden. De aanduiding ‘honden toegelaten’ is vaker te zien in brochures en op websites dan een pictogram met een rolstoel. Vandaar de vreemde titel.

Eigenaars van vakantieverblijven denken soms dat een lift al voldoende is om een verblijf ‘aangepast’ te noemen. Rolstoelgebruikers gaan immers nooit naar het toilet en douchen niet. Nog niet geroken?

Gelukkig rijpen stilaan de geesten. Echte aangepaste verblijven zijn meer en meer te vinden, zelfs zogenaamde zorgvakanties (vakantieadressen in binnen- en buitenland met gevraagde assistentie ter plaatse). Gelukkig bestaat er al enige tijd de site toegankelijkreizen.be. Op die website zijn alle gegarandeerd toegankelijke verblijven van over heel de wereld, gebundeld en voorzien van commentaren en tips van eerdere bezoekers.

Kan het wat kleiner?

Mijn vrouw en ik hadden ervaren dat aangepaste verblijven voor koppels, ondanks alles, nog steeds een zeldzaamheid zijn. We hebben voor ons tweetjes al eens iets moeten huren voor 12 personen. En dat is toch te gek. En dat vond mijn vader ook. En dat was een geluk.

Enkele jaren geleden heeft mijn vader een klein huisje op het platteland gekocht en dat volledig aangepast.

En nog een bijzonderheid. Invalide personen betalen minder dan valide personen, voor wie de aanpassingen overbodig  zijn. Meestal is het andersom. Alsof wij de onkosten moeten vergoeden. En een knieval moeten maken? In elk geval, voor wie het interesseert, het huisje is terug te vinden op helpendehand-bb.be of onder dezelfde naam op booking.com.

 

Tot slot

Belangrijke boodschap: ik heb m.s., ik ben het niet!

En nog: klagen en jammeren heeft geen zin. Op tafel kloppen soms wel.