Gekke dingen in de taal of misverstanden in de taal. Dat was de huiswerkopdracht voor les drie van de cursus columnschrijven. Het werd een heerlijke ontdekkingstocht naar taal en communicatie.

Ik ben werktechnisch vaak bezig met ambtelijke – en juridische taal. Daar kom je niet zo vaak gekke dingen of misverstanden in tegen. Ik wist niet goed waar ik moest beginnen. Dan maar eerst terug naar de basis. Taal volgens Wikipedia is een typisch menselijk communicatiesysteem dat betekenis weergeeft en doorgeeft. Ik verbaasde me over de simpelheid van uitleg maar vond het ook een waarheid als een koe… Oh jeeee daar gaan we al! Je schrijft het zo op maar wat betekent het? Waarheid als een koe is iets wat vanzelfsprekend is en komt uit de oude agrarische Nederlandse cultuur waar koeien een ‘vanzelfsprekend’ onderdeel van het leven vormden. De koeien maken hedentendage steeds minder deel uit van ons leven. Taal daarentegen, …..jaaaa ik ben op dreef……, is altijd aanwezig. Eigenlijk maakt het dus niet uit hoe je taal gebruikt, als het maar overkomt bij de ontvanger.

Dit is ook de huidige insteek bij de jeugd. We hebben het nu over het fenomeen jongerentaal. Nou, dat is een hele aparte tak van sport. Ik volg mijn twee puberzonen op twitter. Waarom? Om hun te controleren op niet te grof taalgebruik. Dat grove blijkt niet het probleem maar eerder hun omgangstaal. Ik kan er soms geen touw aan vast knopen.

Uitdrukkingen als: kapot lauw, ik w8 ff, twexit, tweetbreak en LOL. Zinnen worden al helemaal niet meer geschreven. Het moet kort zijn in verband met het maximaal aantal te gebruiken tekens en de grammatica is kennelijk niet belangrijk. Ik vroeg aan mijn mannen of het niet lastig schakelen was tussen hun twittertaal en de les Nederlands in de klas.        “Nee hoor, dat denkt iedereen” was het snelle antwoord. Op mijn vraag wie ‘iedereen’ was kreeg ik: “De docenten enzo maar dat is niet zo”. Ik kon een glimlach niet onderdrukken. Ik betrapte me op een hersenspinsel die me niet onbekend voor kwam. Soms maak ik me zorgen om die mannen waar zij hun schouders over ophalen. En vaak hebben ze gelijk.

Mijn eerste gevoel bij deze twittertaal en daaraan gekoppeld de sms-taal is toch wel een soort van rare smaak in de mond en stuit  tegen mijn borst. Is het verloedering van de Nederlandse taal of is het juist taalverrijking? Daar zijn de meningen over verdeeld.               Wij volwassenen kunnen er ook wat van. Wat dacht je van Toppiejoppie!, Goeiemoggel, of hoihoi. Deze uitdrukkingen kan ik nou ook niet tot de verrijkingen van de Nederlandse taal beschouwen. We moeten ons hier niet zo druk over maken. Pas als de jongeren opvallend meer moeite hebben om zich uit te drukken dan de voorafgaande generatie is er sprake van taalverloedering.

Nadat mijn zoon deze column had gelezen kreeg ik een twitterbericht: LOL..!   

Ik snap ‘m.

 

Ricardo, 18 juni 2012