Laatst ging ik naar een website voor mensen die lijden aan paranoia. Dat leek mij wel wat, maar toen ze om een wachtwoord vroegen en een username ben ik afgehaakt.

Ik zocht op internet of er ook een lotgenotengroep voor mensen met zelfmoordgedachtes was en jawel hoor, natuurlijk is die er. Dat lijkt mij echt frustrerend. Dan leer je net wat leuke mensen kennen en dan ben jezelf of die andere er plotseling niet meer of je moet met een beetje pech naar een lotgenotengroep voor mensen met hervonden levensenergie. Jawel, want die bestaat echt. Dat is geen grapje. Al heet het dan de ex-suicidalenlotgenotengroep, maar zij bestaat.

Man, je hebt werkelijk voor iedereen wel een lotgenotengroep. Er bestaat zelfs een groep voor mensen die een paar miljoen hebben gewonnen met een lot en daar nog geen stuiver van blijken te hebben genoten. Als iets toch sneu is…dan is dat het.

De herpes-lotgenotengroep daar zou ik wel voor in aanmerking komen. Het zou mij goed doen als ik weer zo’n irritant ontstekinkje voel opkomen op mijn lip om even met een lotgenoot te kunnen bekken. Dan begrijp je elkaar en aansteken is toch niet meer mogelijk.

Er bestaat ook een voetschimmellotgenotengroep. En ook één voor bedplassers. En voor erectiestoornissen, jeuk, liefdelozen, dolers, dwalenden, van lotje getikten, smetvrezigen, webloggers, ivf-ers, werkloze criminelen, pedopastoors, gesjeesde bn-ers en gekwetste webloglezers. Niemand ontkomt zijn lotgenotengroep in dit leven. Er zal zelfs wel een lotgenotengroep voor mensen zonder lotgenotengroep zijn. De zogenaamde lotgelozen.