Het aantal verwarde mensen wat “losloopt” neemt toe. Tja, als je, als een “gek” aan het bezuinigen slaat dan loop je de kans dat er zaken gebeuren die voor overlast kunnen zorgen.

Nou is verwardheid een containerbegrip geworden. Het woord wordt op één stapel gegooid met dementie, een beetje de weg kwijt zijn en idioterie. Maar goed, verwardheid is lastig voor hem of haar die het ondergaat en voor de (in) directe omgeving.

Nu hebben we gelukkig de geüniformeerde opruimers ( in de volksmond ook wel politie genoemd) die vandaag de dag nog net niet, letterlijk de straten schoon moeten vegen. Maar dat ze veel voor hun kiezen krijgen moge duidelijk zijn. Inclusief het gezeik van bazen, een baksteentje zo links en rechts en al het andere culturele erfgoed waar we volgens Mozart Wilder trots op moeten zijn.

En als ik dan op een dood momentje in gezelschap van een glaasje wijn ( of 4) de kranten lees, dan is de lijdensweg die verwardheid met zich meebrengt voor menigeen aan de orde van de dag.

Oké, een gezellige Friezin die een paar keer in de week de ruitjes ingooit van het Politiebureau in het schitterende Oosterwolde, is duidelijke verward. Maar ik lees toch zaken die vanuit mijn professioneel bestaan, herken en benoem als verwardheid.

Dat je als ouder een kindje of wat op de wereld zet, heeft te maken met de natuur. Maar je zet als ouder geen kindje op de wereld om de doelgroep verwardheid te vergroten!

Maar als ik lees dat Alex het helemaal gehad heeft en op zoek is, naar een paar gezellige feestbeesten om het op een zuipen te zetten dan heb je aanleg voor Koninklijke verwardheid. Sneuneuzen die ongevraagd filmpjes en foto’s verspreiden op social media en zich nog steeds niet realiseren wat de gevolgen kunnen zijn: verward.

En Tante Jan Smit heeft de schijt van het brillen verkopen, dus die gaat verwarde mensen toe schreeuwen met drie andere verwarde mensen. Wat we dan weer Toppers noemen.

Los van het feit dat gisterenavond om 23.00 op de dorpsweg in Groessen, Groessen zeg ik u, een bellende Randstad lease hoer achter op mijn Kangoo bumper hing. Die is en verward, overwerkt, gestrest en bezig om mijn leven ongewild te beëindigen.

Verwardheid gaat verder dan overlast.

Nederland is verward! Of gaat dit te ver? Kijk eens om u heen? Inderdaad…..

 

PS: Beste Willem ik wil er bij zijn? Ik lul als een oud wijf, zuip als een havenwerker en ben van huis uit, koningsgezind. Neem wel de drie Honden mee, zo ben ik. Maar eerlijk is eerlijk. Als ik veel gezopen heb ben ik nogal irritant, nog eigenwijzer en kun je geen touw vastknopen aan wat er allemaal uit mijn derde wereld keel komt. Beetje verwarrend schat ik in.

So what, I join de club! Leve de Koningin, proost!

PS2: Verwardheid? Alaaf…

 

 

Mafkezen
Stem op deze column!