Als je in Saudi woont zie je overal mannetjes. Natuurlijk de Saudische mannen in lange witte jurken ( Thawb ) met rode hoofddoeken ( Ghutrah) en de beroemde Arabische slippers. Het liefst zijn deze slippers van nep,glimmend alligator leer en steekt er een dikke kalknagel uit.
Vaak zijn deze mannen te dik vanwege het niet werken en teveel fastfoodketens dus de aantrekkelijkheid is nul. Wit is namelijk niet de beste kleur als je een paar kilootjes teveel weegt.
De jongere generatie draagt graag een ranzige joggingbroek met de moderne versie van DE slippers zoals de Adidas badslipper inclusief sokken. Het uithuwelijken is dan ook voor deze mannen een must want hoe kom je anders in hemelsnaam aan de vrouw.
Omdat deze mannen absoluut niet van plan zijn om te werken zijn er ook heel veel andere mannetjes zoals Filipijnen, Pakistanen en mannen uit India. Dit is ongeveer een derde van de bevolking en zij zijn er om de economie draaiende te houden. Zij worden labours genoemd en dat is een ander woord voor moderne slavernij. Deze mannetjes zijn overal, op de compound, in de mall, op straat, overal. Deze mannetjes zijn makkelijk want ze zijn niet te duur, voor 300 a 400 euro in de maand heb je er al 1 en die kun je dan 24/7 gebruiken. Je neemt ze hun ID af zodat ze niet weg kunnen en je stopt ze in een labourhouse waar ze met 50 man 1 keuken, badkamer, toilet delen.
In het dagelijks leven vegen zij de vloer met een plastic kinderbezem of verwijderen afval langs de kant van de snelweg in 45 graden.
Op de compound zijn ze er ook en dat houdt in dat waar je ook bent er mannetjes in groen/grijzen overalls rondlopen. Zij poetsen de lampen bij het zwembad, maken de huizen schoon, knippen het gras met een nagelschaar en ruimen onze rotzooi op. Ze kijken nederig naar beneden als je langsloopt en vermijden elk sociaal contact. Of dit uit vrije wil is of dat dit hun contract staat is mij niet duidelijk. Nu is het natuurlijk heel vervelend dat je deze mannetjes dagelijks overal tegenkomt want wie wil nu geconfronteerd worden met K** werk dus proberen zij zo onzichtbaar mogelijk te zijn. Als dat niet zo is gaan wij er over klagen bij het management want dat zal ze leren. Het leven is voor hun namelijk al niet vervelend genoeg.
Wanneer we ze nog even extra willen pesten stortten we het salaris 3 weken later zodat de familie in het buitenland geen geld heeft en vergeten we hun lunch te brengen want oh ja naast het salaris ontvangen ze ook drie keer per dag een maaltijd, wat een geluk.
“mijn” mannetjes komen 1 keer in de week ons huis schoonmaken en daar word ik altijd nederig van. Beschaamd sluip ik mijn huis uit en ga ik koffie drinken bij de buurvrouw. Ik wil niet op hun handen kijken met mijn luie reet op de bank. Ik weet dat ze er voor betaald krijgen maar het salaris is bagger en hun leven nog meer bagger.
Bij deze wil ik dus even zeggen RESPECT voor deze onzichtbare, ondergewaardeerde mensen die het leven van de Saudisch een stuk aangenamer maken.