“In de puberteit vinden jongeren zichzelf als het ware opnieuw uit: wie ben ik, wat vind ik leuk, belangrijk, spannend? Ze ontwikkelen een eigen identiteit en worden minder afhankelijk van volwassenen.”

Heerlijk, zulke promotionele teksten. Als ouder zijnde hoef ik dus niet veel te doen, ze regelen het zelf wel, geweldig! De werkelijkheid is toch net ff iets anders……

In de week van de opvoeding (duurde opvoeding maar een week lang…..) werd er door het CJG (Centrum voor Jeugd en Gezin) een bijeenkomst georganiseerd, genaamd “Het puberbrein”.

“Verhalen over comazuipen, breezerseks en gameverslaving zijn alarmerend. Verder worden pubers soms als lastig en lui beschouwd (hoe herkenbaar), maar tegelijkertijd hebben ze geen enkele moeite met de meest ingewikkelde internettechnologie (klopt als een bus; de mobiele telefoon kent geen geheimen, sms/whatsapp is de primaire levensbehoefte, net als Facebook, en een website maken is kinderspel).
Is dit typische pubergedrag te verklaren? En nog belangrijker, hoe kun je hier als ouder of verzorger het beste mee omgaan?”

Okay, dacht ik, kom maar op, gezellig, ik ga naar die bijeenkomst, heb een puber in huis, en een toekomstige puber, dus ben benieuwd wat men mij nog meer kan vertellen over waarom mijn puber soms zo ongelooflijk stom doet. Er blijkt namelijk een reden voor te zijn, het nog niet goed werkende brein der pubers. Tuurlijk, dacht ik gelijk, zij doen het dus eigenlijk goed, want ze weten niet beter, en wij ouders staan aan de zijlijn en dienen te accepteren dat de puber in kwestie zijn handen mag wassen in onschuld, want… het ligt aan zijn brein ! Wat ie ook uitvreet, welke onzinnige zaken hij ook uitkraamt, ’t ligt niet aan hem, maar aan zijn (nog niet voltooide) brein. Zo lust ik ook wel worst ja ! Vooruit, niet zo cynisch Marloes, gewoon gaan en genieten.

En.. genoten heb ik, het werd een humoristische avond (meer moeders dan vaders aanwezig, mag ik hier wat uit afleiden? Nee Marloes, da’s het doen van aannames…), met name door de spreker (pfffff, wat een lekker ding….), waarbij ik wel de kanttekening maak dat ik qua informatie niet echt wijzer ben geworden. Ja, sorry hoor, maar ben nu eenmaal een mens die, zeker over dit soort zaken, altijd informatie opzuig, alles wil weten, ook het hoe, waarom en wanneer. Kortom, een aagje.

“Is het nu écht zo moeilijk om je aan je planning te houden? Dat is een vraag die veel ouders aan hun kind stellen. En het antwoord is: ja, plannen is inderdaad moeilijk voor een puber. Dit heeft voornamelijk te maken met de fase van hersenontwikkeling waar een puber in zit. Verschillende hersengebieden ontwikkelen zich op verschillende manieren en tijdstippen. In de vroege (10-15) en late (16-22) puberteit vinden de grootste veranderingen in de hersenen plaats. Dat gebeurt vooral in de voorste hersendelen, de zogeheten prefrontale cortex. In dit gebied bevinden zich de plannings- en controlefuncties. De hersenen van een puber zijn pas volgroeid tussen het 22ste en 25ste levensjaar.”

Wilde ik dit eigenlijk wel weten? Duurt nog verdomde lang !!

Gooi ik er zelf ook nog maar wat zinnige zaken bij: opvoeding bestaat uit grenzen stellen, duidelijk en zo consequent mogelijk zijn (voor het laatste ai..), een veilige omgeving bieden, vertrouwen geven, hen begeleiden en sturen waar nodig, zorgzaam zijn en liefde geven. Ben ik wat vergeten? Vul maar aan 🙂

Dat hiertussendoor het niet voltooide brein van die puber ronddwaalt, ach ja, het zij ze vergeven…… Ooit zijn we toch ook zelf pubers geweest?