Mijn vriend en ik hebben inmiddels al 2,5 jaar een relatie, bijna een jaar geleden vonden wij het tijd geworden om in deze tijd met lage huizenprijzen een appartement te kopen, uit een faillissement waardoor we nog wat extra korting kregen. Op 14 februari (hoe romantisch) tekende wij het voorlopig koopcontract op 3 april ons samenlevingscontract en op 5 april konden wij de sleutels van ons casco huis in ontvangst nemen. Wat wij toen nog niet wisten was dat de komende maanden en maanden een relatietest  zou worden om nooit te vergeten.

En een relatietest is het geworden en ik moet eerlijk toegeven het is een wonder dat wij nu samen in dit huis wonen. We doen dit, we doen dat, nee zo, ik wil het zo, jaa daaag echt niet, jawel ik vind het mooi, zoek het uit met je huis, ja ik bel de makelaar en rot op dat huis. De afgelopen maanden hebben wij het huis welgeteld twee keer terug in de verkoop gegooid en na enkele dagen er weer terug gehaald, staat de notaris om het samenlevingscontract te ontbinden inmiddels onder snel toets, heb ik 4 nachten uit kwaadheid in een hotel geslapen en hebben we 1 keer de huissleutels uit de sloot moeten vissen. Het was verre van ideaal, maar zoals het een vrouw betaamd heb ik uiteindelijk in bijna alles mijn zin gekregen. Bijna alles ja, ik heb als vrouw uitgezocht: de vloer, de keuken, de badkamer, het bed, de bank, de kasten, de lampen, ja eigenlijk alles zou je nu zeggen en dat is ook eigenlijk zo, tot gisteren.

Waar ik dacht dat het huis af was, de rust teruggekeerd en alle stress verdwenen kocht mijn lieftallige vriendje gisten op een veiling voor Orange Babies (jaja ik weet het, goed doel, niet zeuren) een levensgroot schilderij van Jules Deelder, en dan bedoel ik niet een mooi kliederwerkje dat deze nachtburgemeester van Rotterdam had gemaakt, nee een portret van deze beste man geschilderd door een bekende Rotterdamse schilder. Jullie begrijpen het al, waar komt dit meesterwerkje te hangen, ik riep direct in de schuur of het toilet, naja een schuur hebben we niet dus het werd het toilet. En als ik nu dus op het toilet zit kijkt Jules Deelder me aan, daar gaat het momentje voor jezelf.

Gelukkig was het gisteren zondag en kon ik niet op mijn snel toets 8 drukken, als het echt vervelend is dan weet ik nog wel wat schoonmaaktrucjes 😉

Stem op deze column!