Als goed geïntrigeerde beetje nep Aziaat, heb ik door schade en schande geleerd dat je zuinig moet zijn op de verdiende centjes. Je moet sparen, geen schulden maken en doen waar je goed in bent.

Ik krijg toch een beetje een eenzaam gevoel dat ik, in vergelijking met menige heren en dames die zich ambtenaar noemen, een vreemde eend in de bijt ben.

Kijk naar lady Schippers. Die staat s’-morgens op en zegt tegen Hendrik: Goedemorgen schatje. Heb je de was gedaan en zet je zo even een kopje koffie voor me? Ga ik ondertussen bedenken wie ik vandaag weer kan naaien. Nee Hendrikje, jij bent het niet. En nu Hoppa in de beentjes, koffie!

Eens denken. Oudjes in Verpleegtehuizen? Nee, die gaan toch wel op termijn het hoekje om als je ze de juiste medicijnen, niet geeft. En opgeruimd staat netjes. Eens denken. Vluchtelingetjes? Misschien. Als ze voorlopig toch achter een hek zitten, krijgen ze vast wel iets onder de leden van de kleren die zo links en krijgen. Kwestie van tijd. Wat ik noem: de indianen aanpak!

Weet je wat: Tandartsen? Ja, Tandartsen. Die rijden allemaal in een grotere auto, wonen allemaal in een groter huis en mijn Hendrikje, heeft altijd traantjes in zijn oogjes als hij bij Tandarts geweest is. Ja, de Tandartsen, die ga ik vandaag naaien!

Tja, de Tandarts krijgt last van zijn eigen mondhygiëniste. De mondhygiëniste mag namelijk straks zelf kleine gaatjes gaan vullen.

Los van het feit dat ik een “beetje nerveus” ben als ik op bezoek moet bij de Tandenboer, is het Schippers idee de eerste aanzet voor het dicht slibben van één van mijn laatste kransslagaders.

De mondhygiëniste die twee keer per jaar een natte doos krijgt van mijn bloedend tandvlees, mag straks ook nog gaan boren.

Dat wordt helemaal niks. Ik weet zeker dat als de nep zuster in mij mag gaan boren, mijn gebit er binnen de kortste keren uitziet als de schaal grootte van Aleppo. Met haar heilige woorden: het is alle maal preventief. Ik verwacht een kleine matpartij, een kleine schat ik nu in.

Werkloze 50+ plussers die een deel van de uitkering in moeten gaan leveren om sneller aan werk te komen, is er ook weer zo één. Ik zie allerlei figuren weer in hun handen wrijven om de oudjes op z’n Schippers te naaien. Niet meewerken: hoppa een sanctie.

Een Burgemeester uit Nijmegen die te pas en te onpas roept dat hij de geradicaliseerde in de pocket heeft en naar nu blijkt, in zijn eigen vierdaagse kampje er gekkies waren die met bom gedachten in hun hoofd, zaten te wachten op het verlossende telefoontje. Om een zooitje onschuldige op te blazen. Gelukkig heeft de Burgervader de centjes die hij overhield heel goed besteed. Niet aan de Blauwen in Nijmegen, niet aan de thuiszorg maar aan een prachtige glijbaan in de stad voor de pappa en mamma zatlappen; studenten. Een man met visie en obesitas, het kan niet anders!

Volgens mij als je wilt bezuinigen, kijk je eerst om je heen met de vraag: waar kan ik zelf op bezuinigen? Dus niet eerst bij de ander, maar bij je zelf.

Dus alle dure lease auto’s eruit, een verbouwinkje van een Haagse zaaltje uitstellen en door een paar onderbetaalde Polen laten doen, conform oud Nederlands gebruik. Alle columnisten met een grote mond en snelle computer aan hun lot over laten. ( de Pluis hecht heel veel waarde aan de vrijheid van meningsuiting, maar niet aan persoon-beveiliging) en e.o. andere Groene Draak met onmiddellijke tot zinken brengen naast de Titanic, zodat het nageslacht er op termijn toch nog wat aan heeft. Ambtenaren met schijnbaar een grote liefde voor kleine kindjes, detacheren in Turkije en uit de EU club stappen, omdat een ladderzatte Voorzitter mij toch het gevoel geeft dat zuipen belangrijker is dan (voor mij) werken. En eerlijk is eerlijk: af en toe ook herkenbaar! ( met de groeten aan CC en haar kornuiten)

ik zou zeggen: kom maar op met de mails en telefoontjes. De Pluis heeft alle antwoorden in zijn kladblokje van de Action staan. Ruime ervaring in bezuinigen, bewust uitgeven, delen, bekommeren, oprechte zorgen en rondrijden in oude diesel en op een oude motorfiets, met af en toe een knal en een sierlijke rookpluim. Maar nooit harder rijdend dan 100 kilometer per uur, want dit is goed voor het milieu!

En wat lees ik? Je kunt het betalen van Hondenbelasting voorkomen door je Hond op naam van de BV te zetten. Heeft de Hoge Raad, zelf gezegd. Dus een bezuiniging pur sang, en Joop wordt op gevorderde leeftijd Directeur Groot Aandeelhouder van zijn eigen BV. Het is hem gegund. Bumper wordt zijn lakei en Queenie de madam, die de hele dag mooi ligt te zijn op een, voor de Belastingen, aftrekbaar kussen met gouden halsband.

I hou van Holland!

 

PS: Beste Willem A,

Als je voor je verjaardag een Boeing wil kopen heb ik DE tip voor je. In Teuge, in de buurt van Apeldoorn, staat een hele rits zweefvliegtuigen te koop. Voor weinig, weet ik uit betrouwbare bronnen. Staat misschien niet zo stoer, maar is wel lekker goedkoop. En een goede wind zorgt voor de bewegingen. Een goede wind, heerlijk toch! En voor Mark is het allemaal wat makkelijker uit te leggen. Wel je bonnetje goed bewaren, anders krijgen we dat weer. Je weet wel waarom.

Groeten,

Uw dienaar.