Mijn jeugd verloopt vooralsnog vlekkeloos. Geen spannende, nare of zware tijden gehad. Op het overlijden van mijn goudvis na dan. Maar 90% van mijn leeftijdsgenoten hebben dit opeens wel gehad. zo’n ‘moeilijke’ jeugd. Van het type naar een school reünie gaan om te laten zien hoe succesvol je bent. interessant doen.

Op de vraag ‘en hoe was het vroeger? Hoor ik steeds vaker het antwoord ‘Ja, toch wel zwaar.’ Waardoor ik altijd geneigd ben om te vragen of dit door de, op hun zesde, doodgereden kat komt of dat de overstap van groep 4 naar groep 5 niet helemaal soepel is verlopen. Hoe kan het nou dat iedereen het zo lastig heeft gehad vroeger? Of ik heb het beste leven ooit, of het is opeens een trend om een moeilijke jeugd te hebben gehad.

Dat je vriendinnetje het in groep acht niet meer zag zitten, daar kun jij niks aan doen hoor. Nee. Jij kunt er niks aan doen dat je zulk aanstellerig gedrag vertoont. Maar goed, het werkt wel, want interessant vinden mensen het. een moeilijke jeugd. “Oh echt? wat naar voor je! en toen ben je zeker nooit meer in de zandbak gaan spelen? Nee, nee, snap ik.” Ach ga toch weg. Heb je het echt moeilijk gehad en gevochten tegen je gevoelens dan heb je recht van klagen. Maar ben je volgens jezelf nu nog steeds niet emotioneel in orde, nadat je tien jaar geleden van het klimrek viel? Kijk dan eens in de spiegel en vraag je af of dat kan komen doordat je jezelf iets te interessant vindt en medelijden wil kweken.

Als jij als meisje van acht in Afghanistan seksueel wordt misbruikt, je vier jaar oudere broer mee vecht in de oorlog, je vader in een werkkamp zit en je moeder zwanger is maar door hongersnood sterft voor twee, dan heb je een moeilijke jeugd gehad. Niet als je vader elke dag een kwartiertje later thuis kwam en je moeder geen vijf-sterren chef is.

Denk eens na met hoe je jezelf presenteert. Wees zoals je bent en claim geen moeilijke jeugd als elke dag je ontbijtje voor je klaar stond, je tas werd ingepakt en de tafel ‘s avonds geen plekje vrij heeft tijdens het diner. Alsjeblieft. Denk na.