Januari 2015. U weet wel, de aanslag op het tekenclubje Charlie Hebdo. De wereld trilde op haar grondvesten. Niemand komt aan Charlie. Ons aller Charlie. Nu wist ik niet wat Charlie allemaal voor een tekeningen maakte, maar de dagen na de aanslag wist ik het wel. Satire mocht, en vrijheid stond op het spel. Het werd dagen erna een show, de aller eerste Voice of Holland. Satire, moet altijd kunnen.

Nu staat Nederland bol van de satire. Politici die met hun Haagse vingertje naar mij wijzen en tussendoor volop satire bedrijven. Flatje vergeten op/aan te geven, beetje om zich heen graaien met de beste bedoelingen, proberen wat van de huur af te krijgen of op voorhand willen regelen dat mijn nieren er uit moeten. En tussendoor zich niets aantrekken van de ander.Om vervolgens lachend en zuipend te netwerken, op zoek naar de volgende stap in de carrière. Dit is ook satire.

En dan nu de overbetaalde Hofnar van der Gijp die een Belg, of Belgische, op de korrel neemt. Hopla, pruikje op en lekker raar doen. En Nederland roert zich weer eens. Hel en verdoemenis is het minste wat de hofnar voor zijn kiezen krijgt. Laat gaan, zeg ik!

Of is er vanavond weer een Burgemeester-avondje? Pleinen vol met jankend en verdrietig volk wat schreeuwt om een lynch partij.

Satire moet! Grenzeloos, over van alles. Anders staat de vrijheid van mening op omvallen.

Pisnicht, pinda, kopvodden taks, blote pieten pieterinnen, Prins de pandejesboer, Youp hou je bek, als je wilt moet het kunnen. Schrijven, tekenen, uitspreken, als jij vindt dat het moet. En als ik het er niet mee eens ben zeg ik wat terug, schrijf ik wat terug want ik kan namelijk niet goed tekenen.

Wiebes heeft een neusje voor gaslucht. Satire, pure satire!

moet kunnen
Stem op deze column!