Mohammed is ontegenzeglijk een groot, maar eenzaam man geweest. Hij alleen maakte een nachtreis naar het paradijs en zag en beleefde in zijn eentje wonderbaarlijke dingen. Onder anderen een groot en rijk assortiment schokbestendige maagden, die na gebruik iedere morgen weer als maagd ontwaken. Hij zag enorme druiventrossen waarvan hij overwoog er een mee te nemen. Jammer genoeg deed hij dat niet. Het zou een mooi bewijs geweest zijn. Hij bracht ook een bezoek aan de hel .Weer eenzaam en alleen. Hij zag daar een vroegere vijand, die in die hel op handen en voeten rondkroop, terwijl zijn ingewanden achter hem aansleepten. En een vrouw die werd geroosterd omdat zij haar kat had laten verhongeren. Alleen zijn ogen zagen, eenzaam in grot Hira gezeten, aartsengel Gabriel die hem een beschreven zijden doek voorhield met de opdracht “Lees op in naam van Allah” Geen mens was er bij om bij dat lezen te helpen, want hij kon niet lezen . Alles wat hij zag, hoorde en beleefde moest hij in zijn eentje verwerken, geen tweede getuige was bij hem, geen metgezel ging mee naar hel en paradijs, niemand luisterde mee als hij zijn openbaringen ontving. Hij alleen ontving de openbaring dat de man 2 x meer waard is dan een vrouw, en dat het Allah’s wil was dat in in de moederschoot, een steeltje groeide en geen spleetje, wat de man levenslang het recht gaf zich boven de vrouw te verheffen.

Hij alleen vloog in de nacht van Mekka naar Jeruzalem. Niemand keek hem na bij zijn hemelvaart. Geen briefje liet hij achter, alleen een (versteende) voetafdruk, naar men beweerd! Geen dicipelen vergezelden hem tijdens zijn leven, geen doden wekte hij op, geen dove werd horend, geen blinde ziend, geen lamme ging weer lopen, niet een die van wonderen gebeurden.

Een wonder heeft hij wél gewrocht. Het wonder dat één eenzame man miljoenen mensen alles deed geloven wat hij zei te hebben gehoord, gezien en meegemaakt en wat nu word doorverteld met een stortvloed van Hadith’s, van lieden die zeggen alles persoonlijk uit Mohammed’s mond te hebben gehoord. Het ene verhaal nog fantastischer dan het andere.

Die verhalen werden na Mohammed’s dood, 632 jaar na Christus, met grote stelligheid door een lange reeks nakomelingen als waar doorverteld, zonder bewijs die de waarheid kon staven van alle handelingen, belevenissen, openbaringen en beweringen van die eenzame Mohammed. Vooral zijn verhalen over die, Hoeri’s, wonderschone eeuwig jong blijvende zwartogige paradijsvrouwen, gingen en gaan er nog steeds bij de moslimmannen in als zoete koek. Hier heeft hij een sterk punt! Zonder die seksuele versnaperingen zou hun geloof en het enthousiasme van fanatieke zelfmoordenaars om zich tot poulet op te blazen, danig bekoelen!

Maar die Hadiths vertellers kunnen mij nog meer vertellen. Als werkelijk alles wat Mohammed gedaan, gezegd en beleefd zou hebben, echt werkelijk plaats gehad zou hebben, dan zou Mohammed minstens tien levens gehad moeten hebben!

Steeds zeggen zij “De profeet heeft gezegd” Maar ik geloof niet al die verhalen. Het is mijn overtuiging dat door velen, veel eigen fantasie is toegevoegd om macht te verkrijgen over anderen en eigen wellustige fantasie te bevredigen.

Ik geloof verder niet dat Mohammed, die een mild man geweest is, wrede leerstellingen heeft geleerd. Zoals de Jihad, het doden van ongelovigen, het stenigen van vrouwen en het afhakken van handen. Met de Jihad bedoelde hij een heilige oorlog voeren tegen kwade en slechte instinkten in eigen inborst. Hij zou het nu zeker niet eens zijn met die schurken van de Taliban. En de fanatieke zelfmoordenaars, die uit wellustige verlangens naar 72 maagden in het paradijs onschuldigen doden!

Ik kan ook een Hadith verzinnen. In een droom verscheen Mohammed en die sprak “Allah bemind niet die wellustige moordenaars en is vertoornd op hen en bereidt hen een ontzaglijke bestraffing. Zij zullen wél het paradijs beërven, maar daar voor eeuwig eunuch zijn”.

Auteur: Th.G.Baalman