Click here to learn more

  1. De oprichting van het Korps Vrouwelijke Vrijwilligers. Opgericht om de actieve Maatschappelijke betrokkenheid van vrouwen, vorm te geven. 1977. De naam veranderd in de Unie van Vrijwilligers om de reden, dat er steeds vaker mannen vrijwilliger werden. 2014. Wederom een andere naam: Unie Vrijwilligers Nederland. 9000 Mensen in Nederland doen belangeloos iets voor de ander, prachtig.

Nu doet de Pluis af en toe ook belangeloos wat voor de ander, op Bestuurlijk niveau. En ik merk dat deze Bestuurlijke laag aan verandering onderhevig is. Of zoals u wilt: zaken in de openbaarheid komen vanwege bijvoorbeeld de publicatieplicht, en soms stof doen opwaaien.

Weet u het nog? Bestuurders van Stichtingen RuJu, Alpe d’Hues, Medical Knowledge Institute en ALS die op een moment de verleiding niet konden weerstaan, en een stevige greep in de kas deden. En even spraken wij er schande van.

De Pluis, en ik deel nu een geheimpje met u, wil alleen een Bestuurdersfunctie aanvaarden in dienst van een vrijwilligersorganisatie die voldoet aan zijn 5 fundamenten; het doel moet hem aanspreken, de financiële beloning mag niet hoger zijn dan naar rato van het minimumloon, onkosten zijn reiskosten en inzage in de jaarcijfers van de laatste twee boekjaren.

Dus, als de onderwerpen ter sprake komen en de 5 Pluis principes worden niet ingewilligd dan zeg ik: nee, dank u. U zou de koppen aan de overkant moeten zien!

Nu heb ik een tijdje geen Bestuurdersfuncties meer bekleed, maar ben sinds kort weer op zoek. Ik ben dus gewend om Tom-Tomeloos door het land heen te bussen, uit mijn raampje te kijken op zoek naar huisjes op 2 hoog, 13C, een verenigingshuis etc. Wel ik kan u melden: ik geef u een totale verkeerde voorstelling van zaken.

Panden op A locaties, glimmende lease auto’s, Ego’s zo hoog als de Kilimanjaro, Directeuren/managers uit het bedrijfsleven, P&O dames met een tablet voor hun snufferd en oude jongens krentenbrood sferen -is wat ik tot op heden ben tegen gekomen. Zij zijn ook de nieuwe vrijwilligers, van vandaag de dag.

U begrijpt, ik heb nog steeds geen Bestuurdersfunctie gevonden die bij me past. Ondanks de oproep van dames Gorden en Joling dat ik me moet aanmelden. Gekkerds!

Het idealisme is volgens mij ver te zoeken. Ik begrijp dat de baten verdomd belangrijk zijn, ook voor een vrijwilligersorganisatie. Maar de kosten en menselijke waarden ook, inclusief een goede interne controle.

Zelfs de “ kleine bedelaars” op straat die je aanklampen of in de donkere dagen aanbellen, worden betaald. Sommige Bestuurders ( ik wil u uitnodigen om de jaarverslagen die op internet staan eens grondig te bestuderen) verdienen tonnen, en ook menig politicus of politica heeft een warm nestje gevonden. Zo denk ik dat Moeder Halsema niet meer in een oude Mercedes aan het rondtoeren is, of denkt u van wel? En aan wie ligt dit nu?

Precies, aan U!

Nooit meer geven. Er zijn andere wegen om zaken op een keurige manier te regelen, maar wel met een stevige dosis aan idealisme. En geld trekt in deze vrijwillige situaties, hele vreemde snuiters aan.

Nooit meer geven, afgesproken!!

Bestuurders moeten in elk geval en minimaal vanuit het idealisme, een kar willen trekken. Gewoon wat elite voor hun poten schoppen, dan moet het een keer goed komen. Bestuurders zijn er door en voor Vrijwilligers. En niet andersom!

Oh, er wordt aangebeld………………..Joop, kom……………

De Pluis