Er zijn grote verschillen hoe om te gaan met de vele vuilniszakken die ik, week in week uit- produceer. Waar ik woon is er nauwelijks sprake voor het scheiden van afval. En was het er wel, dan zou mij er niet aan houden.

Om redenen van de hoeveelheid globale indrukken, die ik opgedaan heb ergens anders in de wereld.

Voornamelijk in de Aziatische landen is het zuinig zijn op het milieu, ondergeschikt aan economische belangen. Wij willen namelijk hier niet teveel betalen voor alles en nog wat. Dus hebben u en ik het Balkenende syndroom, c.q. de VOC mentaliteit, in onze genen zitten.

En ik ga uit van de principes dat zolang het economisch gewin in de wereld belangrijker is dan het milieu, in combinatie met het niet onder controle hebben van de wind, het geen moer uitmaakt dat u en ik de godganselijke dag bezig zijn om ons afval te verdelen. Los van het feit dat Wethouder die bij mij op de hoek woont, 3 niet elektrische auto’s op de oprit heeft staan en Jesse met het vingertje, zich in een dikke Duitser voort laat bewegen ( en dit heet dan weer het Halsema syndroom)

Zie mij vanmorgen naar de Nijmeegse Action lopen. Ik weet, dat wat ik wil kopen thuis niet past en het niet zal doen. Dus vraag ik een Action juffertje om raad, ik geloof haar, dus schaf ik het aan en thuis aangekomen, klopt haar verhaal niet. Ik wist het, maar zonder bon maak ik geen schijn van kans, Dus prullenbakje open en prullenbakje weer dicht. Dankzij mij, wordt het weer een graadje warmer, heerlijk toch!

En rommelen we maar wat aan. Volgens mij is het hele milieu gedoe, wel booming business. Het is handel, en menig beslisser vliegt over de wereld heen om somewhere gelijkgestemden te ontmoeten. Een beetje lullen met elkaar, niet na te komen afspraken maken, een beetje dreigen om daarna met zijn alle, glimlachend op het bordes te poseren.

Ik bedoel: schaffen we de auto af? Stoppen we met roken? Is begraven nog de enige optie de we hebben? Sluiten we Schiphol? Nada. Want het gaat simpelweg, om het vermenigvuldigen van geld.

Ik ken gezinnen die elke maand te maken hebben met teveel dagen, en te weinig geld. Die hun hoofden en kopjes breken, om overeind te blijven. Waar de schoolgaande kinderen zonder duurzaam ontbijt op pad gaan, en met open mond luisteren naar de juf die verteld dat blik en plastic echt niet in één zak kunnen! Een knorrend maagje en gescheiden afval, kunnen dus ook bij elkaar horen!

Ik kijk over het balkon. Hoewel het vandaag pas vrijdag is liggen er rond een boompje, allerlei anonieme Nijmeegse vuilniszakken te wachten, op maandag.

Van het briefje met de linkse rakker tekst: geen honden laten poepen, is niets meer te lezen. Nu trekt Joop de Beagle zich sowieso niets aan van anti Honden woorden, maar als hij dit allemaal zou kunnen zien gaat hij op zijn rug liggen.

Milieu. Het stinkt!

Onze wegwerp maatschappij
Stem op deze column!