Ik ben opgelucht, tevreden en voldaan. Ik heb het eindresultaat bereikt wat ik al jaren probeer te bereiken. Ik heb de stap uiteindelijk durven zetten, de grens durven over te gaan. 

Ik heb jaren gewacht, veel getwijfeld, veel gehuild, nog meer getwijfeld en uiteindelijk de stap gezet. Ik heb het mega bedrag gespaard en uitgegeven. Nu is het dan eindelijk zover: de brief is binnen, mijn achternaam gewijzigd. Ik ben de grens overgestapt. De grens tussen verleden en toekomst. Ik wil niet meer zijn wie is was, ik wil worden wie ik altijd al wil zijn. 

Ik heb een innerlijke strijd met mezelf gevoerd terwijl ik het antwoord al wist. Het antwoord op de vraag of ik de grens durfde over te gaan. Die grens die voor mij leek als een hoge en onbreekbare muur. Ik heb de muur steen voor steen afgebroken en kan er nu overheen stappen, de grens overgaan. Het laatste deel muur zal altijd blijven bestaan. Ik kan mijn verleden niet wissen. Tenslotte heeft mijn verleden me gemaakt zoals ik ben. 

Ik voel me verdwaald. Ik ben die vertrouwde weg uit het oog verloren. Het wijzigen van mijn achternaam was de beste beslissing die ik ooit heb genomen, maar de impact is groot. Groter dan ik had gedacht. Ik ben een ander geworden en tegelijkertijd hetzelfde gebleven. Het vreemde is dat tijdens het proces van aanvraag tot acceptatie ik me nog ‘’normaal’’ voelde. Maar nu die officiële brief binnen is, lijkt alles veranderd. Ondanks dat ik het geweldig vind om mijn nieuwe naam te zien verschijnen, lijkt het alsof er bij elke verandering iets van mij wordt afgebroken. Ik zal nog wel een tijd nodig hebben om alles weer op de rit te krijgen, maar het was het allemaal waard.

Er zullen nog meer beslissingen komen die mij helpen een grens over te stappen. Durf ik het dan ook? Ik denk van wel! Ik ben de moeilijkste overgestapt en het eindresultaat mag er wezen! En tenslotte helpt elke stap die je zet vooruit te gaan. Grenzen zijn er om voorbij te gaan, uit de comfortzone te stappen, te doen wat je altijd al wilde doen en te bereiken wat je altijd al had willen bereiken.

Ik ben opgelucht, tevreden en voldaan. 

Deirdre van der Linde