Opvoeden is eigenlijk een onmogelijke taak. Immers, opvoeden wil zeggen: vormen, structureren, beperken, inperken, gebieden, verbieden, corrigeren, straffen. En dat moet je doen met het wezen dat je het meest lief is, het meest naast staat, met je zoon of je dochter. Opvoeden is het aangaan van een lange, intense en intieme relatie waarin je beiden met de billen bloot zult gaan. Opvoeden is het aangaan van een jarenlange strijd die je alleen maar kunt winnen door hem te verliezen. Het is een onmogelijke taak die toch vervuld moet worden want een onopgevoed kind heeft geen toekomst.

Waar leer je opvoeden ?

Om een auto te mogen maar besturen moet je lessen volgen en een examen doen, als je een kind wilt opvoeden kun je daar zo aan beginnen. En hoe je het aanpakt mag je grotendeels zelf weten zolang je het maar niet verwaarloosd of mishandeld. Gelukkig bestaat er een hele industrie van boeken en cursussen en deskundigen die de jonge ouders met raad en daad bij willen staan. Maar de meesten van ons beginnen aan de klus met niet meer dan de herinnering aan de opvoeding die ze zelf gekregen hebben. En dat is in een tijd waarin waarin toch elke fatsoenlijke ouder minstens eenmaal gescheiden is vaak een wat wankele basis. Dus hoe voedt je op?

Twee wegen

Iedereen voedt op zijn eigen manier op maar er vallen grosso modo twee richtingen te onderscheiden.

In de ene opvatting is het kind een soort onbeschreven blad dat geheel naar het inzicht en de verwachtingen van de opvoeder ingevuld moet worden. Zoals de vader die een pingpong balletje in de wieg van zijn zoon hangt om hem een groot tennisser te laten worden of de moeder die elk boek dat haar dochter wil lezen eerst zelf leest en keurt of het wel voor haar geschikt is.

In de andere opvatting is het kind een zelfstandig menselijk wezen dat zelf heel goed weet hoe het moet groeien en is het de taak van de opvoeder om de ruimte te scheppen waarin het kind zichzelf volledig kan ontplooien. Dat zijn huishoudens waar het vaak een beetje een huishouden van Jan Steen is. En meestal wordt daar ook lekker gegeten !

Carl Jung

De Zwitserse geleerde Carl Jung heeft hierover gezegd dat kinderen vooral worden opgevoed door het leven dat de ouders leiden en dat de woorden die de ouders daarbij spreken vaak alleen maar voor verwarring zorgen. Hij raakt daarbij een essentieel punt. Als er een verschil is tussen wat je zegt en wat je doet dan faalt de opvoeding. Als je wilt dat je kind voor het rode licht stopt dan moet je zelf voor het rode licht stoppen. Opvoeden begint bij jezelf.

Ik zou dus zeggen: voedt voorzichtig op want voor je het weet staan je vele pittige lesjes te wachten maar voedt wel op want een onopgevoed kind heeft geen leven.

Titus Erzed