Het moet toch niet gekker worden. Er zijn klassen bij ons op school waar docenten de cijfers niet meer in de klas noemen omdat er leerlingen zijn die hele hoge cijfers halen en dat wordt niet geaccepteerd door andere leerlingen. Deze leerlingen met hoge cijfers worden dan zelfs gepest met hun hoge cijfers! Sinds wanneer is het erg om hoge cijfers te halen? Toen ik op school zat was ik blij met hoge cijfers en niemand die er om zat te zeuren. Vandaag de dag wordt je dus gepest omdat je hoge cijfers haalt. Omdat je slim bent. Nu zal je denken dat deze slimme leerlingen ook slim om zouden gaan met dit gepest maar niets is minder waar. Ze verbergen hun slimheid, maken bewust een paar foutjes of leveren dingen niet in want dan vallen ze niet op. Je moet je altijd afvragen of het fijn is om tegenwoordig niet meer op te vallen. Je valt namelijk niet op als je brutaal bent, niets op school doet, pest, rare berichtjes stuurt naar anderen en je klasgenoten af zeikt. De lat die vroeger op normale, vriendelijke hoogte lag is naar beneden gevallen en er is niemand die hem opgevangen heeft en weer heeft terug gelegd. We hebben er met z’n allen naar gekeken maar niemand doet iets. Ja, we doen wel iets. We nemen er een foto van met onze iPhones. Het liefst nog met je eigen kop er bij op. Maar de lat oppakken en weer terug leggen dat durft niemand want dan val je op! Intussen zakt de lat maar lager en lager. Als docent wil je nog wel eens de lat een tikkie omhoog leggen maar dan krijg je van alle kanten commentaar. Schoolleiding, ouders en leerlingen vragen aan je waar je mee bezig bent. Als je dan over de lat begint dan kijkt iedereen je medelijdend aan en ze zeggen: “ Weet je wel dat leerlingen het tegenwoordig moeilijk hebben”. “Ze moeten al zoveel”. En dan hoor je nog 15 andere uitvluchten. We beseffen niet dat we gigantisch in de maling genomen worden. We wringen ons in allerlei bochten om het hun naar de zin te maken maar hoe zit het dan met ons? Dacht je soms dat wij vroeger niet al die problemen hadden? De leerlingen van tegenwoordig gebruiken de lat om hun mooie dure kleding over op te hangen die ze van hun ouders krijgen. Daar hangen alle cadeautjes die ze krijgen van docenten, andere leerlingen zodat ze niets hoeven te doen. Of hun tas met boeken die ze niet meer mee naar school nemen want dat kost te veel moeite. Natuurlijk hangt er ook een grote emmer met slappe excuses aan. En met z’n allen leunen ze erop als ze met hun telefoon in de weer zijn. Ik zeg: “We halen al die bagage en slappe excuses eens van die lat af. We pakken hem met z’n allen op en leggen hem weer neer op de oude plaats”. En iedereen die over de lat wil komen die geven we een polsstok. Die geven we huiswerk, extra werk, aanmoediging en dus een mooie toekomst. En al diegene die geen zin hebben om over die lat te gaan die laten we lekker leunen op hun eigen lat. In de hoop dat ze op een dag de grond raken, wakker worden en beseffen dat je eens aan de slag moet om iets te kunnen bereiken. Er wordt vaak gezegd: “Pesten is voor sukkels”. Dat klopt helemaal!