Ik ben een gewoontebeest!  Velen onder ons zijn het trouwens misschien zonder het zelf te beseffen.  Zo heb ik bijvoorbeeld de rare gewoonte om verschillende keren te checken dat mijn auto op slot is en moet ik gewoon meerdere keren voor ik ga slapen controleren dat mijn wekker wel juist staat.  ’t Is op ’t randje van obsessief gedrag maar ik heb het nog nét onder controle.

Maar ook voor wat betreft voeding en drank heb ik zo mijn voorkeuren.  Neem nu fruitsap.  Ik drink af en toe graag een glaasje appelsiensap ’s morgens.  Liefst vers en dan stoort het me niet dat er wat brokjes in zitten, maar als dat niet kan dan wél uit een doos maar zonder pulp.  Mijn vriend daarentegen is een ‘pulpbeest’.  Vandaar dat we soms twee dozen hebben staan: één met pulp en één zonder.

Mijn vriend is echter ook een ‘gewoontebeest’.  Hij opent géén verpakking als er nog één open is.  Op zich een goede regel waar ik 100% achter sta, maar dit geldt dus NIET als de inhoud van de verpakkingen niet helemaal hetzelfde is.  Vanochtend – ik ben zomaar even opgestaan om 5:00 uur omdat ik toch ‘wakker’ was – opende ik  nog half-slapend de koelkast.  Ik had zin in een fris glaasje pulpvrij appelsiensap. Mhhmmm… lekker fris…  Ik vond de doos niet.  Half slapend wreef ik in mijn ogen omdat ik beter zou kunnen zien dat mijn jus d’orange weg was.  IEMAND – ik noem geen namen – had aan de pulpvrije doos gezeten en die ‘uitgesjabberd’ omdat die tóch open was.

Grrr… !!!  Een nog volle fles sinaasappelsap mét pulpbrokjes staarde me aan en even meende ik een grijns waar te nemen alsof de fles tot leven kwam – zoals je dat wel eens in reclamefilmpjes ziet – en eens goed in mijn gezicht lachte.   Lap..mijn dag begon al goed!  Als een nukkige puber smeet ik de frigodeur toe en begaf me slechtgezind,  zonder appelsiensap terug naar mijn zitplaats.

En toen werd mijn hersencel plots actief.  Ik dook terug de keuken in, smeet mijn kasten open, zocht én vond mijn zeef en om iets na 5 uur ’s morgens stond ik dus appelsiensap te zeven zodat ik een lekker groot glas pulpvrij oranjesap had.  Héél even  was er een klein monstertje in mij dat eraan dacht om de hele fles te zeven – ‘paybacks are hell’ – maar al gauw wuifde ik die kwade gedachte weg en genoot ik van mijn zuurverdiende glas vitamientjes. Ik had er hard voor gewerkt. Ook ne goedemorgen… en santé!