School, vrienden, groepsdruk, uitgaan, hormonen en liefdes, het leven van een puber is niet makkelijk! Ik zit nu zelf in deze “fase” en probeer mezelf er zo goed mogelijk door heen te slaan. Ik volg filosofie op school en een van de belangrijkste vraag die altijd door mijn hoofd spookt is toch wel, wie ben ik?

 

Toen mijn filosofie docente vroeg wie ik was, antwoordde ik met mijn naam, dat leek me logisch, maar daarna vroeg ze of ik een naam was? Nee,natuurlijk ben ik geen naam! Ze vroeg weer wie ik was en ik begon een verhaal te vertellen, hoe oud ik ben, waar ik woon en wat mijn hobby’s zijn. En daar heb je  het antwoord al, ik ben een verhaal. Dat je een verhaal bent is een opvatting van James Locke, een Engelse filosoof uit de tijd van de verlichting, hij zegt ook dat ziektes als Alzheimer en dementie het meest verschrikkelijke is wat je kan overkomen, omdat je dan jouw verhaal verliest.  Ik heb over James zijn ideeën nagedacht en voor een groot deel ben ik het met hem eens, hij zegt alleen dat als je geboren wordt, je een onbeschreven blad bent, je hebt geen kern. Een onbeschreven blad houd dus in dat je geen erfelijke eigenschappen hebt, alles heeft te maken met de omgeving waarin je opgroeit. Ik geloof zeker dat je omgeving een grote invloed heeft op wie jij uiteindelijk wordt, maar na een klein onderzoekje dat ik zelf heb gedaan bleek toch dat iemand die ouders heeft die heel goed zijn in wiskunde vaak zelf ook goed zijn in wiskunde of als je uit een sportieve familie komt vaak zelf ook aanleg hebt voor bepaalde sporten. Daarom ben ik van mening dat er ook erfelijke eigenschappen zijn die invloed hebben op de persoon die jij uiteindelijk wordt.

 

Wanneer ben je dan volmaakt als persoon? Op het punt dat je leven stopt, want je leert altijd nog, hoe oud je ook bent. Al die dingen die je hebt meegemaakt door de jaren heen maken je tot de persoon waarmee je eindigt. Je kan door ervaringen er wel achter komen hoe jij op dingen reageert, als je die reacties gaat onderzoeken en gaat bedenken waarom jij daar zo op reageert kom je meer over jezelf te weten. Althans, dat zegt mevrouw Nussbaum, een filosofe die zich veel bezig houd met emoties.

 

Zelf probeer ik deze methode ook uit en ik moet toegeven dat ik mezelf wel beter begin te begrijpen, waarom ik huil bij bepaalde films of juist enorm moet lachen om iets wat iemand anders helemaal niet grappig vindt. Persoonlijk vind ik dit een handige manier.

 

Mijn eigen visie op het vinden van jezelf is dat je zoveel mogelijk je eigen keuzes moet maken, niet iets doen omdat andere mensen dat doen, dan ga je een bijrol spelen in je eigen verhaal. Probeer zoveel mogelijk doelen te bereiken en dromen waar te maken, zodat jij je boek met een tevreden blik kan dichtslaan.

Irish

Ik ben Iris, ik woon in Friesland en doe 4 HAVO. Mijn droom is om succesvol journalist te worden,mij werd geadviseerd om nu al te beginnen met schrijven. Ik maak genoeg mee dus heb genoeg inspiratie. Ik volg sinds dit jaar ook het vak Filosofie wat ideaal is om je mening uit te breiden. Vergeef mij voor spel fouten of grammatica fouten, ik moet nog veel leren !

Meer Columns van mij