“Zeg ga jij het eens wat rustiger aan doen” spreek ik haar streng toe. Ze kijkt me ietwat uitdagend aan. “Tja zeg” begin ik “als jij bij je opdrachtgevers rust in de tent wil brengen…. zal je dat zelf toch moeten uitstralen”.  Ik zie dat het door begint te dringen. Dan kijk ik haar nog eens goed aan en ja wel hoor ik zie haar mond de woorden “Oke dan” maken. Nou dat is mooi, we zitten weer op één lijn, mijn spiegelbeeld en ik.

Met de zorg voor 3 kinderen die ook nog eens in de puberleeftijd zitten, is opdrachten binnenhalen essentieel. En dus ben ik van tijd tot tijd erg druk. Nu vind ik dat ik de op een na allerleukste baan van de wereld heb (de allerleukste is natuurlijk schrijven) maar soms is het toch best hectisch. En dat laatste is natuurlijk niet zo handig. Ik neem zorgen uit handen. Breng rust in bedrijven die te veel werk hebben. Dan moet je ook rust uitstralen. Rust met toch enthousiasme. Afgelopen tijd heb ik veel geïnvesteerd in nieuwe bedrijven leren kennen. Belangrijk voor mijn netwerk en mijn netwerk is belangrijk voor mij. Voor mij en voor mijn klanten. In mijn beroep zelfs essentieel. Ik moet kunnen verbinden. Direct de juiste mensen weten en snel kunnen schakelen. Altijd snel en altijd hectiek. Ik hou er van. Maar nu is de tijd om de rust terug te laten keren.

Gelukkig word ik op die momenten altijd een klein handje geholpen. Wie of wat daar maak ik me dan maar even niet druk om. Op de momenten dat het dreigt uit te hand te lopen omdat ik zelf even te druk ben om in te grijpen, is er een hogere macht die besluit dat het klaar is en mij dan maar gewoon keelpijn bezorgd. Dat is niet nieuw voor mij, dat is al jaren zo. In de tijd dat ik vennoot was  in een ICT bedrijf, verloor ik steevast mijn stem als ik mezelf weer eens voorbij holde. Daardoor kon ik geen telefoon beantwoorden en viel veel van mijn werk weg. Met andere woorden er kwam rust.

Zo ook deze week. Keelpijn met hoofdpijn en koorts. Blijkbaar vond de hogere macht dat het nu echt nodig is om even rustiger te gaan doen en besloot hij het niet bij alleen keelpijn te laten. Hmm dat geeft te denken. Luisteren is misschien maar de beste oplossing. Dus braaf belde ik maandag mijn afspraak voor de middag maar af en “stortte” ik mij alleen op de  huidige opdrachten. Idem op de dinsdag. “Laat ik nou maar verstandig zijn” dacht ik en wederom bleef het bij mijn werk voor een paar opdrachten en wat schrijven. Vanochtend raapte ik mijn energie bij elkaar om naar mijn netwerkclubje te gaan. Te leuk en inspirerend om niet te doen, nog een afspraak er achter aan en toen naar huis. De rest van de dag mocht ik van mezelf thuis werken en zelfs nog wat schrijven, want dat is ontspanning houd ik mezelf voor.

Morgen zit ik de hele dag op locatie. Een inspirerende omgeving met inspirerende mensen. Ik heb er nu al zin in. Maar als ik verstandig ben dan ga ik zo maar op tijd naar bed. Of zal ik toch nog even die nieuwe serie op tv opzoeken en een glas wijn of bockbier inschenken. Het tweede is verleidelijk, en na al tig dagen op tijd naar bed heb ik het wel “verdiend” natuurlijk. De vraag is alleen….. hoe vermeid ik morgen die aardige maar wel dwingende en zo ontzettend verstandige dame bij de spiegel…… Want ik ben bang dat ik nu al weet wat ze gaat zeggen: “Zie je wel…..”