Goed koopmanschap zijn twee woorden die ons in het bloed zitten. Door in te lijven en leeg te halen is de huidige economie gevormd. Het zijn stukken geschiedenis die veelal de boeken op scholen nauwelijks halen, maar zo nu en dan toch de kop op steken.Vrij recent was het de beurt aan de nazaten van de slaven, die gezamenlijk met de Koning en Koningin der Nederlanden deze gebeurtenis een feestelijk tintje gaven. Aan de andere kant heeft de koloniale periode er zorg voor gedragen dat u en ik bekend zijn met onder andere: de heerlijkste specerijen, prachtige koopmanshuizen en Nederland als individuele identiteit niet meer bestaat, door de vermenging in de loop der eeuwen van allerlei komsten. Prachtig ! Alleen de tijden zijn veranderd. 

Nederland blijft in essentie een koopmansland, maar gelukkig niet meer door kolonisatie  Nee, maar wij willen wel ergens bij horen en dat doen wij niet meer door landje pikken, maar wel door aansluiting te zoeken. Europa, om wat specifieker te zijn. En in plaats van een vreemd land te dwingen om ons cultureel erfgoed aan te leren, moeten wij nu, op zijn Europees, het erfgoed van anderen eigen zien te maken. En wij worstelen ermee, durf ik te schrijven. 

Ben ik tegen een Europa, verre van dat. Ben ik tegen het ontdekken van den vreemde, absoluut niet. Alleen durf ik wel te stellen dat u en ik nu moeten leren dat het ondergaan van koopmanschap van een andere orde is, als het koopmanschap bedrijven. En laten wij in ieder geval eerlijk tegen elkaar blijven en constateren dat individualisering en koopmanschap elkaar stevige in kuiten bijten. 

We horen weer ergens bij, en zijn een kolonie van Europa geworden met aan tafel de diverse koopmannen. Ieder met zijn eigen specerijen, ieder met zijn eigen cultuur en ieder met zijn eigen belangen. En nu kijken we met ingehouden angst en beven naar hetgeen ons overkomt, door de toestroom van alles en nog wat uit onze Europese kolonie. Weet u wat de kracht van de koopman was? Nieuwsgierigheid en ruilhandel. Oh ja, goedkope krachten was ook een belangrijke factor om te groeien, en daar is helaas wat mij betreft niet zoveel in veranderd, toch! 

De cultuur van de de Nederlandse koopman is stervende, en dat is maar goed ook. Maar soms, heel soms mis ik toch wel hele kleine stukjes uit diezelfde cultuur. Nieuwsgierigheid, absoluut! En ruilhandel doen we allang weer door de diverse kringloop gedachten, prima.

Het, ook op politiek niveau, beschadigen van het vreemde, en vergeten dat een uitnodiging versturen wat anders is, als uitnodigend zijn zorgt voor vreemde situaties als het gaat om belangen en geluk. En mijn vraag aan u is: waarom?

de Pluis is 55 jaar en een voorbeeld van een kolonisatie cadeau. Nederland is een pracht land maar we moeten wel weer leren om nieuwsgierig te zijn! Komt dat goed ?  

de Pluis