Een relatie is hard werken. Het gaat niet vanzelf en we kennen allemaal wel de ouderwetse uitspraak “geven en nemen”. Maar wat als dat niet genoeg is of dat de ene partij het gevoel heeft alleen te geven en dat de andere alleen maar neemt.

We komen bijna allemaal op een punt dat we gaan twijfelen aan onze huidige relatie en dan ervoor kiezen er wat aan te doen of om rond te gaan kijken naar een andere optie. Sommigen met behoud van hun relatie, andere kiezen het hazenpad.

De reden voor dit alles is te herleiden in ons gevoel en manier van opvoeding. Onze achtergrond, normen, waarden en persoonlijke moraliteit. De een komt uit een gezin waar het een feit is dat er door de ouders hard gewerkt wordt aan de relatie. De andere komt uit een gebroken gezin. Het soort gezin waarbij de ouders het hazenpad hebben gekozen of wel het niet de moeite vonden om te vechten voor hun relatie.

Sinds tientallen jaren is er een toename in het scheidingspercentage.
Nu is het een feit dat als je gehuwd bent of een geregistreerd partnerschap hebt en er kinderen in het spel zijn, je niet zo makkelijk verkiest om te gaan scheiden.
Een van de redenen is dat er een hoop geregeld moet gaan worden. Het inschakelen van een advocaat of mediator, een ouderschapsplan omtrent de afspraken voor de kinderen maken, echtscheidingsconvenant opstellen, het bespreken en vastleggen van de alimentatie en een afspraak maken omtrent de huidige woning zijn enkele van de meest voorkomende zaken waardoor men besluit niet te gaan scheiden.
Te veel gedoe en scheiden doet lijden zijn vaak de uitspraken.
Ook als het ons wordt vergemakkelijkt, is het niet gemakkelijk met een online spoedscheiding.

Daarnaast moeten we tegenwoordig niet vergeten dat het ook niet aantrekkelijk is om te gaan scheiden gezien het in de huidige economie ook niet al te makkelijk gaat. We leven in een crisis tijd.
De marktwaarde van onze woning en ons koopkracht daalt als gevolg van de economische crisis en daar gaat een relatie ook vaak van achteruit. Maar in tegenstrijd gaat ook als het om een scheiding gaat, onze handen op de knip. Of lijkt dat maar zo.

We worden ondanks alles zeer creatief in het verzinnen van een goedkopere oplossing om onze relatie nieuw leven in te blazen in plaats van te gaan scheiden. De een gaat een openrelatie aan en de ander gaat zonder overleg opzoek naar spanning buiten het huwelijk, want wat niet weet dat niet deert. Lekker goedkoop en zo hoeft niemand duizenden euro’s uit te geven voor een scheidingsadvocaat. Hiermee is met of zonder overleg de oplossing gevonden.

En het excuus van beide geslachten luidt bij uitkomst…

“Lieve schat ik heb wijze levenslessen getrokken uit deze ervaring en ben je meer gaan waarderen.
Het spijt me dat ik dat niet eerder heb gezien en zal er alles aan doen om ons gezin te behouden.
Vergeef me alsjeblieft, want ik hou nog steeds alleen van jou”.

Zeg nu eerlijk…hoeveel mensen trappen in de laatste zinnen en gaan gewoon weer hun relatie oppakken als ze weten dat hun partners eigenlijk niet wil scheiden, omdat het te veel gedoe is?

Tamara Feijt

Als vrouw, moeder, dochter, zusje en medewerker van een van de uitvoeringsinstelling die dit land kent, ben ik tevens een vrouw met een droom, een passie en een doel....namelijk het vertellen over mijn leven en wie weet ooit een mooie biografie van dit oooh zo niet simpele bestaan van een inmiddels 37 jarige ......

Meer Columns van mij