Bij binnenkomst wist ze dat dit ‘het’ was. Daar stond hij dan. Een lange man, donker blond haar, mooie donkergroene ogen en een prachtige kaaklijn. Ook hij voelde het gelijk. Liefde op het eerste gezicht. Hij moest de ware zijn. De chemie tussen die twee was zelfs aan de andere kant van de stad te voelen. Oja! En ze leefden nog lang en gelukkig.. zou je denken. Ik heb haar ontmoet en na een relatie van 2,5 jaar en trouwplannen, kwam ze er achter dat hij toch nog niet helemaal gescheiden was en toch nog niet helemaal weg was bij zijn zogenaamde prachtige hoogblonde, intelligente architect. Van prinses naar brokenheartedgirl.

Kinderen worden volgegooid met verhalen over prinsen en prinsessen. We weten toch ook allemaal dat sinterklaas niet bestaat. Dat de Kerstman niet rond vliegt met rendieren voor zijn slee is ook iedereen bekend. Toch blijven we geloven in sprookjes. Vrouwen kunnen dood ongelukkig zijn, omdat ze hun ‘prince charming’ nog niet gevonden hebben. Ik snap dat gezelschap en aandacht heerlijk is. Ik zeg niet dat ik er nooit naar verlang. Er op wachten? Ho maar! Ik denk dat ik mijn eigen prins kan zijn. Ik kan mezelf redden.

Wat zou er gebeurd zijn als Sneeuwwitje en Assepoester geen prins hadden om ze te redden. Zouden ze eeuwig slapen of zouden ze sterke vrouwen zijn? Vrouwen die wakker worden en zichzelf redden.

Ik ben stapelgek op sprookjes. Ik kan erbij weg zwijmelen en fantaseer over mijn prins. Ik zal er niet op wachten. Als hij komt, dan komt hij. Tot die tijd kunnen we onszelf redden. Ik kan mijn eigen kast in elkaar zetten, mijn planken ophangen en mijn eigen fietsband plakken. Iedereen kan dit leren. Gezelschap vind je overal. In een café, in de trein, op straat.. Er is geen prins nodig om een leegte te vullen of je dromen waar te maken. Vrouwen blijven, naar mijn gevoel, te lang hangen bij de sprookjes die vaker te zien zijn. De populaire sprookjes bedoel ik dan, zoals Sneeuwwitje, Assepoester en Doornroosje. We vergeten helemaal het sprookje waarin de prins door de prinses wordt gered. In ‘De prinses en de kikker’ wordt de prins betoverd in een kikker. Door een kus van een prinses wordt de spreuk terug gedraaid en veranderd hij weer in de prachtige prins die hij was.

Wij kunnen onze eigen prins wel zijn.