Een van mijn vrienden heeft een dochter die onder auspiciën van de Brigham Young Universiteit voor zes maanden in het buitenland ging studeren. Ze schreef steeds naar huis om meer geld. Dit verontrustte haar vader dermate dat hij haar uiteindelijk opbelde en haar ondervroeg over haar behoefte aan meer geld. Op een zeker punt in het gesprek zei de dochter: “Maar papa, ik kan u precies vertellen waaraan iedere cent die u mij heeft gestuurd is besteed.” Hij antwoordde: “Je schijnt het niet te begrijpen waar het om gaat. Ik stel belang in een begroting – een bestedingsplan – niet in een verslag van waar het geld gebleven is.” Geslaagde mensen hebben geleerd dat een begroting werkelijke economische vrijheid mogelijk maakt.

Misschien moeten ouders meer zijn zoals de vader van een student die een telegram naar huis stuurde met de boodschap, “No mon, no fun, your son”. (Geen geld, geen pret, je zoon.) Zijn vader telegrafeerde terug, “How sad, too bad, your Dad”. (Wat jammer, pech gehad, je vader.)

Het opmaken van een begroting en een financieel beleid behoeven niet al te ingewikkeld te zijn of al te veel tijd te vergen. Het verhaal wordt verteld van een geïmmigreerde vader die zijn te betalen rekeningen in een schoenendoos bewaarde, zijn te innen rekeningen in een ordner en zijn geld in de kassa. “Ik snap niet hoe u uw zaak zo kan drijven,” zei zijn zoon. “Hoe weet u nu wat voor winst u heeft gemaakt?” “Jongen,” antwoordde de zakenman, “toen ik van de boot afstapte, bezat ik alleen de pantalon die ik aanhad. Nu is je zuster tekenlerares, je broer arts en jij bent accountant. Ik bezit een auto, een huis en een goede zaak. Alles is betaald. Dus tel je het allemaal bij elkaar op, trekt de pantalon eraf, en daar heb je m’n winst.”

Wijze financiële raadgevers leren dat een goede begroting vier verschillende elementen omvat. Er moet ten eerste worden gezorgd voor de fundamentele behoeften zoals eten, kleding enzovoort; ten tweede voor hypotheekkosten; ten derde voor het opvangen van noodsituaties door middel van spaargeld; ziekte en levensverzekering; en, ten vierde, voor verstandige investering en een jaarvoorraad.

Sta mij toe over twee van deze onderdelen nog wat op te merken. Niets schijnt zo zeker te zijn in ons leven als het onverwachte. Met het stijgen van de kosten voor medische hulp is een behoorlijke zorgverzekering de enige manier waarop de meeste gezinnen het hoofd kunnen bieden aan ernstige ongevallen, ziekten of bevallingskosten, in het bijzonder wanneer het om een te vroeg geboren kind gaat.

Een levensverzekering zorgt voor een voortzetting van het inkomen wanneer de kostwinner vroegtijdig komt te overlijden. Ieder gezin moet zorgen voor een goede ziekte en levensverzekering. Wanneer er voor deze fundamentele zaken is gezorgd, behoren we door zuinig met ons geld om te gaan regelmatig wat te sparen zodat we ook een bedrag opbouwen om te investeren. Ik heb gemerkt dat slechts weinigen, die niet eerst de gewoonte hebben aangekweekt om regelmatig te sparen, succes hebben gehad met hun investeringen. Dit vergt discipline en onderscheidingsvermogen. Men kan op vele manieren investeren. Ik kan u slechts aanraden uw financiële raadsmannen goed te kiezen. Verzeker u ervan dat zij uw vertrouwen verdienen door steeds te kunnen wijzen op een succesvol investeringsbeleid. En dit is mijn getuigenis in Jezus naam. Amen.