Survival of the fittest

“Hallo, wakker worden hoor ik iemand van ver weg roepen!” Zijn stem komt steeds dichterbij en klinkt nu schel in mijn oren. Ik open langzaam mijn ogen en zie een grote grijze baardaap van een conducteur.                                                          Damn ik ben in slaap gevallen in de trein. Waar ben ik vraag ik? “Je bent in Zwolle het eindpunt van deze trein”. De conducteur kijkt me streng aan en wijst naar de deur. Ik denk wat een eikel….maar ik zeg toch beleefd fijne avond als ik op mijn horloge kijk en zie dat het 18.00 is. Ik had al gezellig thuis bij mijn gezinnetje kunnen zijn, als dat dutje mij niet de baas was geworden. Wat ga ik mijn vrouw zeggen? Dat ik weer dom ben geweest en in slaap ben gevallen?

Iedereen kent de uitdrukking wel van mensen zijn net dieren of dieren zijn net mensen. Denkend vanuit de evolutietheorie ga ik uit van het eerste.                                Voor ieder mens die in je leven tegen het lijf loopt, is een dier te bedenken….die grijze conducteur vond ik dus een grijze baardaap. Onze buren zijn werkbijen die altijd maar aan het opruimen zijn, mijn baas is een rat die alle collega’s bespeelt met zijn leugens en mijn ex-vriendin met haar grote borsten is een melkkoe die vele stiertjes tijdens onze relatie zonder mij weten zo nodig de uiers moest geven….Kortom genoeg dieren ehhh ik bedoel mensen in mijn leven, waar ik een beeld over heb.

Leuk al die vooroordelen en ervaringen, maar wat voor dier ben ikzelf als ik iedereen zo nodig in een hokje moet plaatsen. Ja dat is duidelijk, ik ben de grote ezel die zijn hoofd vaker aan dezelfde steen heeft gestoten! Dus makkelijk om iedereen een dier toe te spelen, maar wat betekent dat voor mijn gedrag? Ik slik toch al die negativiteit van anderen en sjouw de ballast op mijn rug mee. Hier was ik toch klaar mee, kijkend naar mijn mooie gezinnetje thuis dan sjouw ik daar ook niet alle shit. Op de poepluiers van Tim, wordt het me daar niet snel te veel.                                                                                                                                                        Blijkbaar ben ik buitenshuis nog niet klaar met shit dragen, ik laat me zo even nog makkelijk de trein uitsturen door die conducteur. Ik sta inmiddels in de deuropening van de trein en draai me voorzichtig om. Daar zie ik de grijze baardaap ehhh ik bedoel conducteur samen met een vrouwelijke collega naar me kijken en hard lachen….

Ik kan nu drie dingen doen: 1. Weglopen en me zielig voelen, 2. Voor mezelf opkomen en die conducteur met humor op zijn nummer zetten of 3. Ordinair gaan vechten met die vent voor het feit dat hij me zo de trein uitzet en uitlacht.

Na één seconde denken ben ik eruit…ik ga voor optie twee met extra pit. Ik draai me verder om en roep vragend: Hey meneertje de conducteur wat valt er te lachen? Hij en zijn collega worden even stil van mijn reactie…                                                                                                     “Haha je had je gezicht moeten zien toen ik je wakker maakte…je schrok je wezenloos” zegt de conducteur vol overtuiging. Even ben ik stil… en reageer ik opnieuw met een vraag. Schrikken mensen vaker van jou? “Haha ja lachen toch”, zegt die lelijkerd van een conducteur. Ik merk dat ik bozer wordt. Nu is het tijd om hem op zijn nummer te zetten. Dus je geniet ervan om mensen te laten schrikken, kijk dan eens in de spiegel en vertel me dan maar eens wat jezelf ziet…? De conducteur is stil en kijkt met een rood hoofd de andere kant op. Zijn collega reageert en zegt: “Valt best mee hoor Joop, je bent niet de knapste maar toch wel lief”.

Mijn reactie is allesbehalve aardig, maar lucht zeker op. Soms moet je jezelf toch laten gelden in die jungle vol tegenstellingen.                                                                                                           Ik loop met opgeheven hoofd verder naar een andere wagon in de trein en na vijf minuten vertrekt de trein weer terug naar de plek waar ik het liefste ben, thuis! Trots bel ik mijn vrouw op over wat er is gebeurd, zij vindt vooral mijn reactie naar de conducteur dapper en zegt niets over mij te laat zijn 😉

Hachi