T a a l v e r r I j k I n g

 

“ Wat zit jij met een kromme rug achter je pc te schrijven? ” , vraagt mijn binnenkomende zoon.  Ik recht direct mijn rug en antwoord: “  ik schrijf een `absurdiefje`  voor mijn schrijfcursus.”  “Wat  moet ik me dan daarbij voorstellen? “, is direct zijn reactie. ” Dat is een absurd cursiefje in columnvorm met een pakkende tekst. Vandaar dat diefje, die pikken nu eenmaal. ” Kun je niet beter cryptogrammen bedenken?” grapt hij. Ik zucht.

De `absurdiefjes` zijn uit mijn geest ontsproten uit de gedachte dat onze taal verarmt. Zo doen o.a. steeds meer Engelse woorden hun intrede in onze taal ;provider, mindfulness, facebook. Ze zijn ingeburgerd en steeds meer worden woorden niet meer vertaald. Ik ontdek een interessant stuk van professor J. Renkema, taalwetenschapper over taalvervlakking , taalverwaarlozing en taalverarming. Dat vergt enig onderzoek en uitleg om te begrijpen waar het hier om gaat .Met taalvervlakking bedoeld de professor dat begrippen verschillende betekenis kunnen hebben en dus altijd nadere uitleg nodig is wil men elkaar begrijpen .Zout in de chemie bv. heeft een hele andere betekenis dan het zout dat op tafel staat. Met taalverwaarlozing doelt hij op de communicatie tussen mensen waarbij de onderlinge verhouding niet goed is afgestemd en dus verkeerde interpretaties ontstaan. Bv. de spreker verzoekt de luisteraar om een dienst en de luisteraar ziet dit als een bevel. Met taalverarming is de professor helder en duidelijk in zijn stelling; hij pleit ervoor hier niet te oordelen maar zich juist te verwonderen over de veranderingen in de taal. Zo ontdek ik dat de woorden `taalvervlakking`  en `taalverwaarlozing` niet te vinden zijn in de woordenboeken. Dat is opmerkelijk !   Zou de professor zelf heimelijk hopen deze woorden ingeburgerd te krijgen in onze Nederlandse taal en daarmee zijn bijdrage leveren aan de verrijking ervan?

Marrighje