Het is alweer even geleden.
Vier “columns”, kort achter elkaar en toen…niks, stilte!
Het ging me even lekker af, maar toen was het weg….geen inspiratie, of misschien wel teveel! Het kwam ook doordat mijn laatste column feitelijk niet klopte. Wel veel positieve reacties erop gehad, omdat het zo lekker geschreven was, maar ik irriteer me dan toch aan het feit dat ik te lui ben om echt onderzoek te doen , voor ik m’n bek weer eens een douw geef…of m’n pen in dit geval! Maar ik ben kreeft weet je….ik stel graag uit en ben daarbij dus ook nog es lui…nee ik scheer niet alle kreeften over één kam (krijg ik dat weer straks). Ik vind gewoon eigenlijk heel veel leuk tot het punt dat het ‘MOET’! Dan blokkeert alles, het lukt het niet meer en dan de frustratie, omdat ik weer iets niet afmaak, of volhoud! Dus uiteindelijk negeer ik alles..soort van…en gebeurd er niks meer….zucht. Zo gaat het al een jaar of 34, gok ik. Vanaf de kleuterschool waarschijnlijk, want vanaf toen ‘moest’ ik van alles. En eigenlijk, zolang het op school was, of met school te maken had, ging het nog wel, maar erbuiten ben ik aan menige activiteit of hobby begonnen, maar heb uiteindelijk maar weinig afgemaakt of volgehouden. Nu denk ik; “Tja, zo ben ik nou eenmaal.” Maar eigenlijk is dat maar een vaag excuus voor één van mijn allerslechtste eigenschappen.
Ik heb afgelopen tijd trouwens wel veel onderwerpen voorbij zien of horen komen, op tv, radio, via vrienden, maar vooral in m’n hoofd. Ik werk het dan uit, ook in m’n hoofd, maar de laatste zoveel onderwerpen kwam ik niet verder dan een regel of vijf en dan was het weg, foetsie, gevlogen, als het laatste blad aan een treurige herfstboom, die loslaat en meegevoerd wordt op de wind! “Whoehahahaha”…wat een drama! Maar zo is het wel ongeveer en uiteindelijk wordt het dan dus een gedicht, blijkt!(knipoog)
Over gedichten gesproken, ik heb trouwens wel wat gedichten geschreven, voor Sinterklaas. In opdracht van mensen die er zelf helemaal niet uitkwamen. Erg leuk om te doen vond ik en dit is dan ook meteen reclame voor volgend jaar…lever de gegevens maar bij me in..plus 5 euro (lol). Ik zorg dan dat je , al zeg ik ‘t zelf, een retegoed gedicht bij je kadootje kan voegen!
Maar eigenlijk wilde ik nu een soort van oudejaarsconference schrijven, of meer een bescheiden overzichtje van ‘mijn’ jaar. Er is toch wel wat gebeurd in 2014, maar ik moet het wel zoveel mogelijk bij mezelf houden, anders moet ik ’t nieuws weer gaan checken enzo…en inderdaad..”GEEN ZIN AN!”
Best wel wat gebeurd ook hoor, dit jaar. Ik ben bijvoorbeeld, voor het eerst in mijn leven geopereerd! Iets wat ik al menig keer had weten..ja,ja …uit te stellen, maar waar nu echt niet meer onderuit kwam. Ik was mijn hele leven al als de dood om onder narcose te gaan, terwijl ik niet eens wist wat het was, of hoe het voelde, maar die verrekte galblaas had er echt geen zin meer in en besloot flink te gaan irriteren. Hij ging zelfs ontsteken en dat was echt niet leuk, want daardoor mocht ik niet geopereerd worden. Dus was ik er eindelijk geestelijk aan toe..mocht het niet!!! Dus na veel pijnlijke, lange en vermoeiende nachten, had ik al gezegd dat het vooral erg lang duurde en heel pijnlijk was, was ik dan toch eindelijk aan de beurt.

Op de beruchte dag werd de “routine” ingreep wat verlengd, met een extra uur onder narcose, doordat er toch iets fout ging, zomaar, maar ook dat werd gelukkig opgelost en mocht ik, een dag later dan de bedoeling was, toch naar huis, maar dan wel met drain! Zo’n dikke, taaie, slang, uit de rechter zijkant van m’n buik, waar al het vocht, dat eventueel nog uit de inwendige wond kwam, langzaam in een zakje kon lekken! Mijn jongste telg heeft het toen ik thuis was, flink zitten te bestuderen allemaal en kneep ook af en toe in de zak, alsof het een pakje Capri Sonne was, hij wordt vast zuster later! Damn en dan nog de pijn!! Wat een pijn! Net na de operatie toen ik wakker werd, maar ook erna door onder andere de drain! En wat een aansteller vond ik mezelf!! De dames bij mij op de zaal mochten één voor één naar huis en ik kon nog niet eens alleen pissen! Maar oké, uiteindelijk ben ik er beter van geworden en dat hele gebeuren hebben we dan ook weer es meegemaakt. Ik had trouwens 1 grote steen erin zitten, in de vorm van een ei en het was Pasen, dus hoe toepasselijk! Op m’n 38e weer een, voor mij, grote ervaring rijker!
Verder moest ik afgelopen jaar, met veel pijn in mijn hart, mijn allereerste Griekse hondenkind in laten slapen! 17 jaar en twee maanden is Nina geworden! Ik heb lang tegen het moment opgezien en er vaak over gedroomd en om gehuild van te voren, maar het kon echt niet meer! En wat ben ik dankbaar dat ik haar tot nu toe zo goed als de helft van m’n leven heb mogen kennen! Ze is samen met m’n andere Griek Rosco vereeuwigd op m’n arm als tattoo! Dat hebben ze echt verdiend! En het zijn niet maar dieren, het waren mijn maatjes! Ik mis een hond hebben enorm en heb me voorgenomen zodra het mogelijk is weer een lekker dier in huis te nemen. Kan eigenlijk niet wachten, maar m’n kreeft zijn helpt dan toch, dus ja…tot nu toe nog uit kunnen stellen.
Deze twee ervaringen waren voor mij wel het meest heftige dit jaar. Er waren natuurlijk ook zat leuke dingen, een week vakantie in Zeeland aan het strand, bijna helemaal verregend in een tent, maar ook genoten op het strand daar. De bijna dagelijkse ruzies met mijn al flink puberende en als twee druppels water op mij lijkende dochter,die het bloed onder mijn nagels vandaan haalt en waarschijnlijk andersom, maar ook weer zo ontzettend lief is en altijd haar best doet voor iedereen! De zorgen om mijn oudste die meedeed aan 3×2 , waarbij ze ook bijna geen droog of warm moment hadden die week! Ik heb een week met geknepen billen rondgelopen en was elke avond opgelucht als ie weer in zijn warme bedje lag. En natuurlijk had hij er zelf helemààl geen last van hahaha! En dan ook nog naar groep 8 na de vakantie! Wat een bink! En mijn jongste spruit op naar groep 3!! Beetje zenuwachtig was ik wel, want voor de vakantie liep het niet zo lekker, zei de kleuterjuf en ze dachten aan dilscti..discetli..delsiki…uh dislectie! Maar natuurlijk was dat helemaal niet zo en was de missie om mama nog eens flink op te naaien geslaagd. Hij leest en schrijft van alles en ik ben meer dan trots! Op alle drie mijn kinders natuurlijk!
Dit zijn dan maar een paar dingetjes van mijn 2014…
En voornemens voor 2015?? Die heb ik!!
Stoppen met roken!
50 kilo afvallen!
Meer sporten!!
Het allemaal nog beter doen, dan ik al deed!!
Blablabla!
Nee, mijn voornemens zijn, het niet wachten tot een nieuw jaar om ergens aan te beginnen, gewoon doen wanneer het in me opkomt en de mogelijkheid er is. Elke kans pakken die voorbij komt, gewoon nu! Want morgen is die kans er misschien niet meer. Nog meer van alles en iedereen genieten en af en toe wat op papier te zetten, omdat jullie dan lekker kunnen lezen wat er in mij omgaat…en waarschijnlijk ook heel vaak herkenning vinden! En ik dan ook nog lekker aandacht krijg! ..als je het niks vind…pech, zap dan maar door naar iets anders!
Nou dit was het dan wel zo’n beetje. Dit was de afsluiter van mijn 2014, “SPECTACULAIR!!”, vond je niet??!!
Ik wil jullie dan bij deze alvast een super 2015 toewensen en doe vooral alles wat je niet laten kunt! En misschien, als mijn kreeftige eigenschappen niet teveel opspelen, ben ik er volgend jaar weer!!

Laaattrrzzzz!!

K’tje Rebel

Stem op deze column!
K'tje Rebel

K'tje Rebel

Moeder van Ozzy, Faith en Elvis!!! Baasje van Truus! Tattoos. Piercings. Muziek. Percussie. Sarcastisch. Zelfspot. Zweverig. Gezellig. Liefde! SHINE!

Meer Columns van mij