‘Ik schiet ze af!’ Dit riep ik vorig jaar quasi stoer, terwijl ik voor de tweede keer binnen één week mijn auto stond te poetsen.

We wonen in een straat met aan weerszijden bomen. Prachtig voor het aangezicht, maar minder voor de omwonenden. Elk seizoen is er overlast van bladeren, bloesem, takken en vooral vanwege de uitwerpselen van vogels die de tuinen als een openbaar toilet gebruiken. Onze achtertuin – niet groter dan een royaal tuinhuisje – siert slechts een minuscuul boompje en juist daar hebben twee tortelduifjes dit voorjaar besloten hun starters woning te gaan bouwen. ‘Waarom zouden ze hier willen gaan wonen?’ vroeg ik me vanochtend hardop af.  ‘Crisis , crisis’, mopperde mijn man vanachter zijn koffie en met zijn blik op de tv. ‘Ze kunnen wel zeggen dat we het ergste gehad hebben, ik moet het nog zien.’ Het duurde even voordat ik  in de gaten had, dat hij het over het nieuws had.

‘Papa zegt, dat hij het nestje van Katrien en Donald weghaalt mam’,  snikte mijn jongste dochter gisteren.  Zodra mijn kinderen het beestje een naam gaan geven, lukt het mij geeneens meer om een vlieg van het leven te beroven. Nu bekeek ik  het pril geluk in onze achtertuin en mijn man merkte op dat  Katrien er wel heel relaxed bij lag in haar nestje terwijl Donald op de uitkijk zat. ‘Tja, die zal waarschijnlijk de gehele nacht de hort op zijn geweest’, antwoordde ik. ‘Of hij is weggestuurd vanwege zijn vermeende gesnurk en zit nu uitgeput te wachten op nadere instructies van Katrientje’, verzuchtte mijn echtgenoot. ’Ik zeg acuut de huur op, zodra ze je auto vol poepen en dan poets ik deze ook nog’, beloofde ik mijn lief plechtig. Het leek me inmiddels toch best interessant een paar jonge duifjes in onze tuin moest ik mezelf bekennen. ‘Zodra Kwik en Kwak er zijn is die Donald sowieso gevlogen’, vervolgde ik mijn betoog. Mijn man liep lachend de deur uit na de opmerking, dat hij toch elke dag nog aan het werk is voor ons eigen nestje. 

Verbeeld ik het me nu , of laat Donald zijn kopje echt een beetje hangen terwijl hij aankomt met alweer een onderdeel voor het nieuwe interieur?Ik besluit om vanmiddag (zoete) broodjes te gaan  bakken voor de lunch. De restjes zou ik dan op de schutting kunnen leggen want ‘onze’ Donald…..die bijt nu nog op een houtje.