Facebook heeft iets te maken met verliefdheid. Je ziet elkaar voor het eerst of voor het eerst sinds lange tijd, en bent onder de indruk van al het mooie, nieuwe, glimmende van elkaar. Alles ziet eruit alsof het leven één groot feest is, al komen er ook kettingbrieven langs die vragen om medeleven met mensen die aan kanker lijden. Maar verder: alles goud wat er blinkt, een prachtige buitenkant die doet vermoeden dat iedereen waar je ‘vrienden’ mee bent geworden een leven heeft als uit een boekje. Wat een feest.

Veel relaties ontstaan tegenwoordig op die manier, via Facebook. Relatiebemiddelingssites zouden jaloers zijn op de flirtactiviteit die op Facebook plaatsvindt. De lust spat van het scherm af, voor mannen zijn de single vrouwen er snel uit te filteren. Andersom geldt dat voor de vrouwen natuurlijk ook, en er worden geen doekjes om gewonden. Niet alleen de jongeren zijn vrij expliciet aan het flirten, ook de wat oudere generatie Echtscheidingsgevallen is zwaar vertegenwoordigd. Mannen en vrouwen die op zoek zijn naar zichzelf, dingen doen die ze ‘vroeger’ altijd wilden maar nooit deden. Dat levert veelbelovende foto’s en verleidelijke uitspraken. De hoop op Een Ander Leven. Dat zegt genoeg.

Facebook is een openbaar toegankelijke site, waar inmiddels diverse ‘mantels der liefde’ ingebouwd zijn die maken dat niet alles wat er gezegd of geschreven wordt, perse openbaar gelezen moet worden. Men stuurt privé-berichten rond dat het een lieve lust is, van grootmoeders recepten tot minder eerbare voorstellen.. en dat zien de zogenaamde vrienden niet van elkaar.  Er kunnen ook berichten op het ‘zichtbare’ profiel geplaatst worden die alleen voor de eigenaar zichtbaar zijn, niet voor de ‘vrienden’. De eigenaren willen ook helemaal niet dat hun ‘vrienden’ het allemaal kunnen meelezen. Mooie vrienden zijn dat. Er wordt bedrogen en bedonderd, geroddeld en gekletst als ware het de marktplaats van een provinciaal middelgroot stadje.

Op Facebook doet iedereen een beetje alsof wat dat betreft. Nu doen veel mensen dat in het Werkelijke Leven ook wel, maar op Facebook lijkt het alsof iedereen zo trots is op zijn of haar eigen leven dat de hele wereld het moet weten. En als ze elkaar dan in de werkelijkheid wat beter leren kennen, blijkt die ‘vriend’ na een tijdje niets meer of minder te zijn dan dat wat iedereen werkelijk is: mens.  Een vat vol fouten, missers en deukjes. Maar wel met een warme hand. En die zal Facebook toch echt nooit hebben.