Verslaafd aan mijn Smartphone

 

Het begon allemaal de dag dat ik van een businesstrip weer thuis kwam na 10 dagen van huis te zijn geweest. Tussen de post lag een mooi wit doosje met mijn eerste iPhone. Een mooiere thuiskomst had ik me niet kunnen wensen. Dat mijn vriendin me ook erg gemist had, en ik haar natuurlijk, kwam op dat moment helaas onbewust op de tweede plaats. De iPhone was er, ik had er een!

 

Ik begon meteen met het aanmaken van een Apple-account, het installeren van de nieuwste sofware, het downloaden van de noodzakelijke apps , het koppelen aan mijn iTunesaccount, het downloaden van muziek en ik viel van de ene in de andere geweldige verbazing.

 

Dat mijn vriendin op dat moment steeds minder blij met mijn thuiskomst werd, had ik totaal niet door. Toys for the Boys die gaan nu eenmaal boven de liefde voor het meisje. Ik moest mijn iPhone werkende krijgen en meteen alle gave features uitproberen.

Met een enorme berg enthousiasme vertelde ik aan mijn vriendin, terwijl ik weer een nieuwe app aan het installeren was, hoe gaaf dit apparaat was! Ze deelde mijn enthousiasme helaas niet en ik begreep niet dat ze niet in zag hoe vreselijk gaaf dit allemaal was.

 

We zijn inmiddels bijna twee jaar verder en de iPhone is een te groot deel van mijn leven geworden. Ik sta er mee op en ga ermee naar bed en tussendoor is de iPhone nooit verder dan een meter uit mijn buurt. Het eerste wat ik ‘s morgens doe is de wekker van mijn iPhone uitzetten, mails downloaden, even kijken wat het weer gaat doen en Nu.nl even bekijken. Zijn er nog Twitter- of Facebookberichten waar ik iets aan heb? Voordat ik de auto in stap nog even flitsmeister bekijken voor de wp-content/uploads en flitsers. Dit gaat werkelijke de hele dag zo door. Maar het ergste is dat dit ook ‘s avonds door gaat als ik weer thuis ben. Toch even snel iets opzoeken, even snel kijken of er nog een nieuwe order binnen is gekomen (mb-lingerie.nl), even de laatste Twitterberichten lezen, een pushmelding van Facebook bekijken. Het gaat maar door en door en door.

 

Totdat….. de bom is gebarsten, de iPhone eruit of ik eruit, dat was min of meer het moraal van de boodschap.

 

Geen iPhone meer na het werk, geen iPhone meer mee naar restaurants, geen iPhone meer op de bank. ’s Avonds en in het weekeinde weg met dat ding. In het begin heb ik er even aan moeten wennen, eigenlijk helemaal niet zo heel lang als ik eerst gedacht had. Het valt eigenlijk allemaal wel mee wat je mist als je een paar uur niet op mail, Twitter of Facebook hebt gezeten. Ik vind het eigenlijk allemaal wel lekker, in een keer veel meer rust, tijd voor de normale dingen, samen zijn, samen op de bank zitten, samen een televisieprogramma kijken.

 

Wat ik wel nog doe is net voordat ik thuis kom even snel Twitteren, Facebooken en mailen. Ik zet de auto dan even aan de kant en ga dan 10 minuutjes aan ‘het werk’. Dan heb ik thuis weer alle rust!