Urineren ofwel plassen, piesen, zeiken, de directeur een hand geven of…  Een grote boodschap doen, poepen, kakken, schijten, kleien, een drukje doen.

Gatver! Waarom gatver? Hoe je het ook noemt, we doen het allemaal! Zelfs één of meerdere keren per dag! Is het niet vreemd dat we nog steeds een beetje om de hete brei heen draaien als het hier om gaat? Natuurlijk worden er talloze grapjes over gemaakt, maar er serieus over praten en het daadwerkelijk “doen” blijft nog steeds een beetje taboe. In onze veilige thuisomgeving is het voor de meesten geen probleem. Maar ook daar zien we verschillen. Doe jij thuis de deur op slot, laat je hem op een kiertje staan of laat je hem zelfs wagenwijd open? En kun je ook een “grote boodschap” doen bij anderen thuis of bijv. in de kroeg?

Hoe ik daar zelf mee omga? Tja, als ik eerlijk moet zijn dan heb ik niet zoveel gênes. Ik zie sommige dingen gewoon zoals ze zijn (en andere dingen maak ik graag heel complex). Ik heb een vrij vlotte stofwisseling en wat ik ook kwijt moet op het toilet, ik kan het ook bij de buren of in de kroeg. Bij gebrek aan een toilet heb ik ook geen probleem met wildplassen. Thuis doe ik de deur nooit op slot. Misschien een enkele keer als we een feestje hebben thuis en ik wil voorkomen dat iemand anders de deur ineens opentrekt en zich daar ongemakkelijk door voelt. Maar op andere momenten blijft de deur gewoon op een kiertje staan. Anderen zien plassen vind ik ook geen probleem. Als het erg druk is op het damestoilet loop ik rustig naar de herentoilet als ik nodig moet. Dit levert soms wel verbaasde of verschrikte gezichten op als ik langs het urinoir wandel. Het is ook wel eens voorgekomen dat ik met iemand zo druk in gesprek was, dat we met elkaar meeliepen als de één moest plassen, omdat we het gesprek niet wilden onderbreken. Misschien is dat trouwens meer een vrouwendingetje… Ik heb alleen niet de behoefte om tegen iemand aan te kletsen terwijl hij of zij een drukje zit te doen, maar daar zit de ander meestal ook niet op te wachten.

De meeste andere levende wezens hebben er totaal geen moeite mee om te pas en te onpas hun behoeftes te doen en hierbij houden zij geen rekening met degene die dit mogelijk gadeslaat of de plek waar het terecht zou kunnen komen. Het in staat zijn om de eigen natuurlijke behoeften te beheersen is iets wat alleen voorkomt bij mensen en gedomesticeerde huisdieren. Zindelijkheid is nodig voor een schone leefomgeving, zegt Wikipedia. Waarom  vinden sommige mensen het dan tóch zo lastig om op een vreemd toilet een grote boodschap te kunnen doen? Zijn deze mensen dan té zindelijk waardoor ze het alleen thuis in de vertrouwde omgeving kunnen doen? Waar komt deze schaamte vandaan? Over iets bijna wat ieder levend wezen dagelijks doet! Moeten we wat sommige dingen betreft misschien niet weer terug naar de basis, om alle bijkomende complexiteiten van onze moderne normen en waarden er vanaf te kunnen schudden?

Terwijl ik dit aan het schrijven (typen) ben wordt ik me er van bewust dat het verhaal een bepaalde kant op gaat die misschien iets te vergezocht en abstract is. Ik zal dus ook niet verder doorgaan over buikgevoelens en emoties die zich mogelijk in onze darmen bevinden en dat constipatie soms veroorzaakt wordt door emotionele stress. Dat mensen die maar 2 keer per week kunnen kakken en dan uren op het toilet zitten vaak binnenvetters zijn. Néé, die kant wil ik niet opgaan nu…

Het leek me in elk geval ehh… interessant om het doen van onze dagelijkse behoeften op een wat frissere manier te bekijken. Iets wat je zo vaak doet hoort namelijk niet zo complex te zijn volgens mij. Dus doe ermee wat je wilt! Als je anderen er maar niet mee lastig valt.;-)