Wat een drama! Na de zoveelste aardbeving van meer dan 4 op de schaal van Richter in de omgeving van Loppersum, vluchten Groningers massaal de provinciegrenzen over. Op zoek naar asiel of geluk, daar zijn de meningen nogal over verdeeld. Een deel trekt via Friesland, de Afsluitdijk over, naar Noord-Holland. Het provinciebestuur zit met de handen in het haar, want ze kunnen de vluchtelingenstroom niet aan. Ongeruste West-Friezen hebben al gedreigd om de stroom asielzoekers hardhandig tegen te houden bij Den Oever. Niet alleen in Noord-Holland is het raak. Ook naar het Zuiden is een exodus van Groningers op gang gekomen. Via het Pietenpad trekt men richting de heuvels van Limburg. In Overijssel gaan stemmen op om een hek langs de grens met Drenthe te plaatsen, zodat opvang in de regio mogelijk wordt. Verder zijn er verhalen over mensensmokkelaars die vermogende Groningers met gammele bootjes de Waddenzee opsturen om zo Texel of Vlieland te bereiken, om daar een nieuwe toekomst op te bouwen.

In het hele land zijn bijeenkomsten georganiseerd. Gemeenten willen noodopvang aanbieden. De kwestie ontwricht inmiddels de Nederlandse samenleving. Voor- en tegenstanders vliegen elkaar in de haren. De meeste Nederlanders willen de Groningers best helpen, zo lang het maar niet in de eigen woonplaats is. De Groningers praten raar en nemen onze banen in. En je weet maar nooit welke aardappelziekte ze meenemen.

Dan gaat de wekker! Ik stommel slaperig naar beneden, pak een bak koffie en lees de krant. De voorpagina staat vol met nieuws over de vluchtelingenstroom vanuit Syrië en de verstrekkende gevolgen daarvan. Gelukkig, dat van die Groningers was maar een droom…..