Met een beetje optimistische vooruitziende blik lijkt daar toch eindelijk de zomer aan te komen..binnenkort! Nog maar een paar weekjes en het schooljaar is alweer om, wij hebben vroeg vakantie hier in regio Zuid. De jongens tellen de dagen af dat we in het vliegtuig richting warmere oorden zitten en ook ik zie reikhalzend uit naar een overdosis zon, zee en zaligheid. Deze temperatuurwisseling brengt echter een nogal precair probleempje met zich mee, namelijk…mijn garderobe! Ik kan me nu nog met enige moeite in jeansmaat 27/32 (al jaren stabiel) proppen. Letterlijk ‘proppen’ want ik heb sinds vorig jaar zomer een paar hardnekkige extra kilootjes halverwege mijn lichaam. Kilo´s die ik met geen mogelijkheid ín mijn broeken krijg en er dus behoorlijk onflatteus uitpiepen. Dit kan ik nog aardig verhullen met bijvoorbeeld een a-lijn top, een stoere sweater en vooral met enkele laagjes over elkaar. Het moge duidelijk zijn, ik heb mij intussen ontpopt tot een heuse camouflage-koningin gedurende de herfst, winter en lente tot nu toe. Drie seizoenen heb ik de tijd gehad om de kilo’s te kwijt te raken en ik heb er niet één keer mijn best voor gedaan. Conclusie: Wie zijn calorien niet verbrandt, moet op de blaren zitten! Eigen schuld, dikke buik..
Het vooruitzicht van een zomer vol zwierige jurkjes en luchtige outfits maar vooral het feestje waar ik graag mijn ‘little-red-dress’ met killer-heels wil dragen zorgt echter voor een lichte vorm van paniek. Een alternatieve outfit heb ik voor die gelegenheid in mijn beleving niet en de jurk is toch écht minder spectaculair als deze met mijn huidige Rubens-vormen gedragen wordt. Zoals het goede vriendinnen betaamt is deze zeer belangrijke kwestie te uit en te na onderling besproken. Kreten als: “Meid, je ziet er toch nog fantastisch uit VOOR JOUW LEEFTIJD” dáár heb ik natuurlijk niks aan! De tip van een (om begrijpelijke redenen anonieme) lotgenoot heb ik serieus genomen. Daarom liep ik gisterenochtend, quasi ongeinteresseerd, langs rekken vol, (..oooh zéér pijnlijk moment) figuur-corrigerend ondergoed! Er ging een wereld voor me open. Afbeeldingen van dames die er ge-wel-dig uit zien in de shape-dress (waarschijnlijk ook zonder, maar dát terzijde) en de veelbelovende vrouw-vriendelijke kreten op de verpakking deden mijn hart van blijdschap opspringen. “Korrigiert sofort, nahtlos, wie eine zweite haut, unsichtbar”. Mijn duits is meer dan voldoende om te besluiten dat dit vele malen beter klinkt dan: “Honger, dieet, light, suiker- en alcoholvrij”. Ik gris een zwarte (alternatief was de sexloze huidskleur) shapedress maat s/m uit het rek en haast me naar de kassa.
Lieve help, het aantrekken van dat ding is een sportieve uitdaging! Het wondermiddel tegen overtollig buikvet rekt natuurlijk niet echt mee dus was enige lichamelijke flexibiliteit bittere noodzaak. Springend en draaiend heb ik me in de meest vreemde bochten moeten wringen om mijn vervanging van mooie lingerie op zijn plek te krijgen. Toegegeven, het “Figur korrigierend Kleid” doet wat het belooft, het resultaat is werkelijk adembenemend..maar dít kan toch niet mijn toekomst zijn!!? Als het aantrekken al zo een onderneming is, is het natuurlijk ook onmogelijk om er nonchalant uit te stappen..er moet dringend iets gebeuren! Ik kan me niet langer verschuilen achter de nondualistische instelling: Het is zoals het is!
Ik ben onmiddellijk mijn kledingkast gaan sorteren op ‘haalbare’ items en heb mezelf een doel gesteld. Die kwabben gaan er af! Hoe dan ook..
Ter overbrugging van een ongetwijfeld zwarte periode in mijn leven bestel ik op hm.com voor een snelle levering wat luchtige, verhullende tops maat M terwijl ik mijn koektrommel leeg vreet om te voorkomen dat ik me daaraan ga vergrijpen tijdens mijn voorgenomen crash-dieet. Jaaa, dát is logica!
Mijn loopkleding ligt klaar en mijn koelkast is gevuld met citroenen, bleekselderij, komkommer en radijs. De fruitschaal puilt uit en de doos Chardonnay verhuis ik naar de zolder waar hij lekker lauw staat.
Vijf kilo moet er af! Van mij mag de zomer nog even uitgesteld worden…