Nee, dit heeft niets te maken met feestjes, verjaardagen, feestdagen, X Y Z  projecten waar dan ook……

Definieer trouwens eens feestje. Voor mij is een feestje gezelligheid met mensen om me heen die er voor mij toe doen, en soms een verplichting als het een feestje van iemand anders is waar ik zelf niet zoveel mee heb, maar waar je toch heengaat, want verplichtingen horen nu eenmaal bij het leven, hoe je het wendt of keert.

En het rare is dat je vantevoren weinig tot geen zin hebt, en de avond uiteindelijk ongelooflijk gezellig blijkt te zijn, herkenbaar?

Sta je dus in je slaapkamer na te denken over wat je zult aantrekken, het boeit je eigenlijk voor geen meter, maar ja, je moet nu eenmaal de deur uit, dus je zult iets aan moeten trekken, en nee, niet die eeuwige spijkerbroek….. drama alom, terwijl je eigenlijk het liefst zou bankhangen met je huispak aan, filmpje kijken met een neut erbij. Nee Marloes, je gaat die deur uit, en je gaat gezellig doen, socializen, niet zeuren!

Feestjes in de orde van evenementen of festivals zijn echt niet aan mij besteed, het massale staat me tegen, de prijs ook trouwens :-), behalve de jaarlijkse TT-avond, maar dat is een ander verhaal. Concerten daarentegen zou ik graag meer heen willen, op nr. 1 staat nog altijd de Duitse groep Schiller. Nu nog iemand zoeken die mee wil, alleen vind ik maar niks.

Feestdagen vind ik wel weer leuk, heeft ook te maken met het seizoen. Pasen was leuk toen de jongens klein waren, chocolade eieren verstoppen op de meest waanzinnige plekken, waar ik ze zelfs niet meer kon vinden, grrrr. En proberen de buit tussen de jongens zo eerlijk mogelijk te laten verdelen, zodat het eind goed al goed was. Klopt, ik kan niet tegen conflicten, liever alles in harmonie.

Kerstdagen, oh heerlijk, ik heb er nu al zin in. Gezelligheid ten top, met de familie bij elkaar, onsamenhangende recepten (als jij nou het voorgerecht doet, maak ik het toetje. Uh, wat het hoofdgerecht wordt? Weet ik veel, wat maakt dat nou uit? Als we maar te eten hebben, en als er maar wijn bij geschonken wordt….oh, en een lekker likeurtje bij de koffie graag.). Het verhaal achter de Kerst-gedachte is allang verdwenen, zo blijkt maar weer!

Waar heeft in vredesnaam dit verhaal nou eigenlijk wel mee te maken? Marloes, kom eens to the point.

Tja….. om het dus maar eens even over een heel andere boeg te gooien… de overgang !

Is dat een feestje? hoor ik menigeen denken. Ligt eraan hoe je het bekijkt. Ja, natuurlijk !!! Eindelijk, na jaren en jaren hormonenpieken, ongesteld zijn, komt dan nu eindelijk de rust in het lichaam.

Zei ik net wat? Rust in het lichaam?? Nee, dit blijkt dus ook niet waar te zijn, geen feestje dus. Wat een ellende zeg. Denk je alles gehad te hebben, krijg je te maken met de overgang. Hoe is het mogelijk dat een vrouw zoveel te verstouwen krijgt in haar leven, en de mannen ?  Staan erbij, kijken ernaar, geven commentaar, oordelen en veroordelen, vullen in en nemen aan, en maken niets mee van wat een vrouw doormaakt. Zou het hierdoor komen dat wij vrouwen sterker zijn dan in het algemeen de man? Wij gaan ook heel wat fases door, en accepteren hetgeen op ons pad komt. Zeker niet zonder slag of stoot, maar we gaan er wel voor. We moeten wel, en we doen het ook, punt uit.

Maar goed, die overgang dus. Nogmaals, ellende. Eenmaal geconstateerd dat je erin zit, en dat kan al langer zijn dan jezelf denkt, vraag je jezelf af wanneer je eruit komt. Goeie vraag.

Om kort te gaan, wat ik ook mankeer de laatste maanden, ik gooi alles maar op overgangsklachten, doet de huisarts ook. Of het waar is, mag Joost weten. Ik kan er mee dealen, ik moet wel. Of de mensen om mij heen dat kunnen ??