Er is veel geschreven, veel vertoond en gezien. Frankrijk is het middelpunt van Europa geworden, tegen wil en dank. Een afschuwelijke gebeurtenis.

Ook Nederland staat hand in het hand met Frankrijk en schreeuwt het letterlijk uit. Dit is verschrikkelijk. Maar menen wij dit ook?

Toen Wilders zijn fameuze woorden minder, minder, minder uitsprak in een achteraf café, waren de rapen gaar. Burgemeesters, Wethouders, experts alles wat bewoog zocht de geilheid van de media op. Twitter ontplofte, avondvullende interviews op televisie en kranten stonden vol met de strekking: dit mag niet! Er was meer en langer ophef over de woorden van Wilders, dan de moord op van Gogh en Fortuyn.

Wat mij tegen de borst stuit is dat erkenning van de vrijheid van mening, onderhevig is aan sferen van het populisme, hypocrisie, politieke kleur en oneliners. Het onverdraagbare, draagbaar – laten zijn. Drie woorden, 26 letters die naar het schijnt mensen bij elkaar houdt, bij elkaar brengt, zorgt voor vermijding en het beste en slechtste in mensen naar boven haalt.

Ik zie de krantenberichten nog steeds op mijn netvlies staan. Burgemeesters met het volk, op weg naar het Politiebureau om aangiftes te doen. Ferme taal, boze gezichten, naïviteit   en……domheid..

En nu zijn o.a. de Burgemeesters pleinschreeuwers geworden die vinden dat de vrijheid van mening een fundament van democratie moet zijn. Dat tolerantie moet, en intolerantie hier niet kan.

Ik hoor de Politieman al zuchten. Heeft hij net de berg aangiftes verwerkt in zijn haperende computersysteem, is er een kans dan de aanklacht tegen Wilders geseponeerd gaat worden. Nonderjuu, en bedankt maar weer. Koffie, nummertje twee graag………………..

Burgemeesters gebruiken woorden als rot op, wij zijn één en ik heet Charlie! Ik zie mensen in De Wereld Draait Door, die zeggen niet bang te zijn en wat anders uitstralen. Ik zie dat de Persvrijheid ook hier discutabel is, en hen soms het werken onmogelijk wordt gemaakt door gijzelingen of het daadwerkelijk opsluiten. Ik hoor Politici roepen dat het leger ingezet moet worden en er oorlog is. En ik hoor en lees dat Moslims bang zijn voor alles wat er nog op hen afkomt. 26 Letters zorgen ervoor dat we de weg kwijt zijn.

De Pluis zal nooit buigen voor welke represaille dan ook, als het gaat om het kunnen verkondigen van zijn mening. Net zo goed als dat de ander niet moet buigen voor de mening van de Pluis.

Ik geloof niet, ik belijd niet en knal er bovenop als de ander denkt dat zijn waarheid DE waarheid is, en wil opdringen. De vrijheid van mening is niet onderhandelbaar, tijdloos, verleden en toekomst. De vrijheid van mening is eenzaamheid, domheid, onbegrip, moed en totale vrijheid.

Nederland is een democratie. Stel je toch eens voor dat er een Moslimpartij de (democratische) verkiezingen zou gaan winnen. Gelukkig hebben we dan Boer zoekt vrouw nog. Wellicht de redding!

Wat zijn woorden…….
Stem op deze column!