WATER IN AARDE

Hetgeen ik wil publiceren , is, een eigen visie, en niet wetenschappelijk.. Dat kan ook niet want schrijver dezes is niet “Universitair onderricht” .
Wat ik schrijf is mijn mening. Een ieder mag daarover denken wat hij wil en trachten het te weerleggen. Wel moge ik vermelden dat hetgeen ik schreef tot stand kwam na veel zoeken, en uitvoerige studie
Gaarne ontvang ik reacties van de lezers

De aarde is een waterbol waarop de continenten drijven

Wij beginnen met de Zondvloed. Een vloed die door heel de geschiedenis door, bij alle volken bekend was en vermeld wordt. Ik neem dus de vrijheid die ZONDVLOED als waar gebeurd aan te nemen!
Het is niet gepast deze grootste ramp uit de menselijke geschiedenis naar mijn gewoonte, met wat humor te behandelen. Ik zal trachten dat te vermijden.
Men kan rustig stellen, dat Moeder Aarde, die al eeuwen en eeuwen door het Heelal wentelt, bevolkt met vreemde kostgangers, die door bemanningen van vliegende schotels, een “raar diersoort” kan worden genoemd, zo niet een waterhoofd, dan toch wel last van waterzucht heeft en die waterzucht op vele wijze tracht te lozen.

Als voorbeeld nemen we de Niagara waterval die gevoed wordt door de grensrivier Niagara tussen VS en Canada, die de verbinding vormt tussen het Erie-meer en het Ontariomeer. Via een zich vernauwende stroom stort het water bruisend van 47 mtr hoogte in een hoeveelheid van 15 miljoen liter per seconde naar beneden. Hier wordt dus een goed gevuld piespotje omgekiept! Maar… wáár komt al dat water en al het andere water vandaan? Wáárom loopt het Erie-meer en andere grote waterbekkens nooit leeg?

Ook in Zuid Amerika en Afrika storten woeste watervallen vanaf hoge kale rotsen naar beneden. Wederom, waar komt dát water vandaan? De Nijl, de langste rivier ter wereld is 6671 Km lang en ontspringt uit het Victoria meer. Ook dát meer loopt nooit leeg, ondanks de geweldige massa water die uit haar geput wordt. De Amazone de grootste rivier in Zuid Amerika, ontspringt in het kale Andes gebergte. Zij heeft het grootste stroomgebied en de grootste afvloeiing ter wereld. Men beweerd dat zij gevoed wordt door vochtige dampen komend uit de zee. Maar… kan daar die grootste binnenzee ter wereld uit ontstaan? De Colorado (Indiaans woord voor gekleurde rivier) ontspringt bij de Rocky Mountains . Haar water voedt over 2250 km een groot, veelal droog gebied en het dorre Colorado plateau om uiteindelijk in de Golf van Californië uit te monden. Nogmaals, waar komen al hun gigantische watermassa’s vandaan? Gevoed door smeltend gletsjerijs of enorme sneeuwmassa’s van het hooggebergte? Dat is in alle genoemde beschrijvingen, niet het geval! Bij hùn oorsprong of bron, is géén gletsjer- ijs aanwezig, noch sneeuw!Nog meer water stroomt met donderend geweld uit de Iquazu watervallen.(Iquazu wat “de grote wateren” betekend in de Braziliaanse taal)/ Zij zijn een wereldwonder. In omvang 4 x zo breed als de Niagara waterval en zij vervoeren 60.000 ton water per seconde! Ten derde: Waar komt al dat water vandaan? Daar is de Angel waterval in Venuzuela. Heeft die naam te danken aan James Angel, een vlieger die er overheen vloog op zoek naar goud. Die waterval is de hoogste vrij vallende waterval ter wereld..Ontspringt op een kale rots van 979 mtr.hoog! Ten vierde male: Waar komt dat van die hoogte neerstortende water vandaan?
Mijn antwoord is: Al dat water komt diep, héél diep uit de aarde, die grotendeels uit water bestaat!. Net als het menselijk lichaam, die ook meer dan 70% water bevat! Die waterige aarde is, naar mijn mening, de moeder van alle bronnen, beken, rivieren en watervallen.
Dáárom lopen meren, beken en rivieren nooit leeg en raken de zeeën nooit overvol. Via een eeuwige kringloop keert zeewater terug in de aarde. Het water, oorspronkelijk afkomstig van het vasteland en zout door smeltwater en stromen zoutkristallen, die in het zoete rivierwater zijn opgelost, stroomt richting zee, wordt zoet in het onderaardse water en stroomt, via capillaire werking van de hoogte der aarde- waar de bronnen zijn en beken ontspringen, terug naar de rivieren en vandaar weer naar zee. Dat geschiedt via die hooggelegen bronnen, de spleten en openingen in de aardbodem, die men de poriën der aarde zou kunnen noemen. Zo als een mens transpireert, zo zweet ook de aarde water uit. Heden ten dage ligt er onder de Sahara een ondergronds meer, groter dan de Middellandse Zee.
Bij haar uitmonding naar de wijde zee, zegt de rivier tegen de hoge berg; Wacht op mij. Wacht op mij. Ik keer weerom, wacht op mij!”
Wilde gedachten spinsels van een fantast? Zoals eens Jules Verne in zijn boek 20.000 mijlen onder zee? Lees dan eens verder

De aarde bestaat dus naar mijn mening grotendeels uit water. Net als de planeten die om de zon draaien. Al het leven speelt zich hier af op een vrij dunne korst, drijvend op een immense hoeveelheid ondergronds water. Dat druist in tegen de wetenschappelijke opvattingen die als inhoud der aardbol van alles veronderstelt (want zeker weten doet men het ook niet) behalve water.
Drijft de aarde (vroeger schijfvormig) aldus op de zeeën, dan is het water boven die aarde de nu zichtbare Oceanen. Dan is er dus een ontzaglijke watervloed ónder de aarde!
Het is wel zeker dat het water van de zondvloed hoofdzakelijk uit de aarde kwam. De bovengenoemde”kolken der grote diepten” die bij de zondvloed open gingen, namen als de afvoer van een badkuip, het water ook weer op! Waar zou anders die immense hoeveelheid water, 15 el boven de hoogste berg (de Mount Everest (8848 mtr), in het Himalaya bergmassief gebleven zijn?
Nu is het mogelijk dat in die tijd, die hoogste berg noch niet door de werking der aardkorst gevormd was, maar vast staat dat er al hoge bergen waren. Vast staat ook dat die onbeschrijflijke hoeveelheid water niet in zo’n korte tijd verdampt kon zijn.
De zee komt dus m.i.voort uit de diepten der aarde.
De zee wordt m.i. gevoed (gelijk de rivieren) door bronnen uit onvoorstelbare diepten. Uit troggen tussen 5500 en 10.000 mtr. diepte, welt water en lava uit de Oceaanbodem (de moederschoot der aarde) naar buiten. De lava stolt. Zij vormt zij een stop of grendel, die steeds weer de toevoer afsluit. Men vindt het nogal vanzelfsprekend dat water diep uit de aarde omhoog welt. Maar van hóé diep, daar heeft de wetenschap geen enkel idee van. Zoals de wetenschap ook geen idee heeft waar al het water op en in de aarde vandaan komt. Tot heden nam men aan door neerstortende meteorieten, die water bevat zouden hebben. Dat idee is nog niet zo gek. Want er is water in ons Zonnestelsel al is dat maar in de vorm van ijs. Op een programma op National Geografic werd getoond dat in ons zonnestelsel rond een groot hemellichaam een ijsplaneetje of maantje draait, die ca 225 km groot is. Het wonderlijke is dat het oppervlak van dit planeetje of super meteoriet geheel met dik ijs bedekt is. Geleerden vermoeden dat de miniplaneet of super komeet, geheel uit ijs bestaat!
Maar uit modern onderzoek is ook gebleken, o.a. door water uit de kop van de komeet Haley die eens in de 70 jaren bij ons komt buurten, te analyseren, dat dit soort ijswater in samenstelling verschild met water zoals het nu op aarde is. Op 13 en 14 maart 1986 verzamelde de Italiaanse sonde Giotti foto’s en gegevens van die “vuile langwerpige sneeuwbal”
Naar mijn overtuiging zijn er onvoorstelbare oceanen van ondergronds water. .
Die enorme ondergrondse watermassa, “verschoont” ook het bovengrondse water. Voor de milieuactivisten, die, overigens met de beste bedoeling, zo op hun achterste benen steigeren wanneer onverlaten vuiligheid in het water droppen, is het goed te weten dat die enorme ondergrondse watermassa, óók het bovengrondse water verschoont. Hun angst voor wereldondergang mede door watervervuiling, is zacht gezegd lichtelijk overdreven.

Onderzoekingen door geologen met behulp van moderne instrumenten en boortechnieken, hebben aangetoond dat diep onder de Sahara zéér veel water is. Uit welk een diepte komt het water naar boven? Welke wegen gebruikt het? Een der wegen is bekend, namelijk de “BRON” ontspringend op de top der bergen. Bronwater opwellende volgens het eruptie of geiser systeem, komend van zéér grote afstand, van diep onder het aardoppervlak. Opwellende en borrelend kruipt het water, overeenkomstig de capillaire werking, omhoog door een soort holle buis in de “wortels der bergen”. De Rijn, de grote Europese rivier met een lengte van 1320 km en een stroomgebied van 224.400 vierkante km. ontspringt in de centrale zone van de Zwitserse Alpen en wordt naar men algemeen aanneemt gevoed door smeltwater van de gletsjers. Iedere seconde stroomt 400.000 liter water door haar bedding. Toch zouden die gletsjers spoedig weggesmolten zijn, ware het niet dat bronnen, ontspringend van de bergtoppen hun ijsmassa aanvult en onderhoudt.
Metingen der zwaartekracht hebben aangetoond dat bergen wortels hebben, punten van vast gesteente onder de berg naar beneden doorlopend. Zij dringen zich vanuit granieten basis in steunend basalt, dat zwaarder is dan graniet. ( uit studies van James Hall (1858) en C.E.Dutton (1889)
Het zijn wortels die steunend in de granieten onderlaag, zich als holle pilaren diep naar beneden boren, tot Enkele openingen zijn in die verzegelingen uitgespaard, opdat helder bronwater de aarde besprenge!
Waarom zijn de heuvelen eeuwig?
Hoewel de bergen vast verankerd lijken te staan, is hun levensduur toch beperkt. Dat in tegenstelling met de heuvels, die “eeuwige heuvelen” worden genoemd,
De verklaring is eenvoudig. Bergen schuren af door stof en zand. Dat is duidelijk te zien aan de afgesleten bergen in Amerika in de staten Utah en Arizona, in bijzonder langs het stroomgebied van de Colorado rivier. Overblijfselen van bergen verheffen zich daar als ronde rode pilaren. De kale berg heeft geen bedekking of bescherming. De schuurmachine van wind, stof en opeenvolgende eeuwen, slijpen haar af. Maar de heuvel niet. Zij is glooiend en begroeid. Haar beschermende vegetatie wordt ieder jaar vernieuwd! Zij kan derhalve niet slijten zoals de berg of kale rots. Tijd en erosieve werking van wind en zand hebben op de “eeuwige heuvelen” geen invloed!
Scheiding der continenten en vernieuwing der aarde(deel 4)
Enorme platen aardmateriaal bewegen zich over onze planeet. Er is voortdurend beweging. Haast onmerkbaar schuiven continenten op. De rampzalige aardbevingen zijn o.a. het gevolg van die bewegingen. In de loop der geschiedenis zijn de verschillende continenten vanuit één grote landmassa uiteen gedreven.
De wetenschap der geologie neemt deze theorie, gelanceerd in 1912 door de Duitse meteoroloog Alfred Wegener als vaststaand aan. Deze theorie leert dat al het vasteland eens in de vorm van een grote”ring” aaneen gesloten is geweest.
In het Internationale Geofysisch jaar, werd een wereldwijd onderzoek gedaan naar de gesteldheid der aarde. In die jaren ‘ 50 werd de theorie van de geniale Duitser aangevuld en verdiept. Dat onderzoek bracht ook de waarheid aan het licht dat alles eens vasteland was.
Die uitdrukking “navel” betekent “centrum” of “midden”. Welnu, indien men een passerpunt in het midden der ring van aaneengesloten continenten zet, het z.g. Oer Pangaea, Al- aarde of Oercontinent vóór het uiteendrijven, dan staat die punt in het huidige Israël!
Zoals eerder beschreven komt de zee voort uit de aarde. Zij ontvangt haar water uit bronnen die op grote diepten gelegen zijn, sommigen meer dan 10.000 meter diep. Uit engten en op plaatsen waar de huid der aarde zeer dun is, welt het water te saam met lava als door de hals van een baarmoeder uit de moederschoot der aarde omhoog. Deze engten, door de wetenschap “troggen” genoemd, vond men op bijna 6000 mtr. diepte in de Caribische Zee, de z.g. Cayman -trog. Dan is er de afgronddiepe Marianen-trog, gelegen in de Westelijke Pacific en ca 11.500 mtr. diep. Daaronder barst de aardkorst open en puilt op gezette tijden, al dan niet gepaard met aardbevingen, water en lava naar buiten. De lava stolt in het koelere zeewater tot een koek. Zo vormt ze een stop of “grendel” die de baarmoederhals afsluit.
Door Convergentie, d.i. het naar elkaar toe bewegen van continentale gesteenten, schuiven aardlagen als ijsschotsen onder elkaar en verdwijnt het onderste in het binnenste der aarde. Enorme massa’s nieuw materiaal worden daardoor omhoog geperst. Het aardoppervlak wordt echter niet groter maar… vernieuwd steeds! Bij die botsingen, welke overigens met de snelheid van luttele centimeters per jaar geschieden (zo schoof eens India tegen Azië) ontstaan gebergten. Op deze wijze kwamen de Himalaya, de Andes en de Rocky Mountains tot hun verheven positie. Toch moet die beweging of scheidingssnelheid in het begin een veel sneller verloop hebben gehad. tot trager snelheid uitlopend in het huidige tempo van enkele centimeters. Oude landkaarten tonen b.v. Europa en Afrika en Noord en Zuid Amerika (die als een legpuzzel in elkaar passen) véél dichter bij elkaar. Het geeft steun aan de veronderstelling dat de scheiding der landen/continenten en daardoor de verschillende mensen rassen, moet hebben plaatsgevonden. In het Grieks betekent het verwante woord”Pelasgoi”: gescheiden aardrijk.
Het is logisch dat als continenten letterlijk uit elkaar drijven of uitbreidden, zij dan ook drijven op iets wat vloeibaar is, naar mijn vaste overtuigen op WATER!
Wonderbare, schone aarde, vol met geheimen en omgeven door raadselen hangend aan de gouden keten van het zonlicht,en vrij in de ruimte zweeft, hoe is ze voortdurend in beweging. En hoe weinig weten wij van haar ondanks alle kennis en wijsheid.( Einde)
Th.G.Baalman Salomonstempel 3 1241 HS Kortenhoef ( Baalman Blog)

Ps Aanvulling Bijbelteksten 1 Kolken der grote diepte, (Genesis 7:11) . 2 Scheiding tussn water en wateren (Genesis 1:6 ) 3 Aarde op de zeeën gegrond (Psalm 24:2) Spreuken 8:27 en 30 :15 -16, 8: 27-28, Bronnen der zee. 4 Job 38:8 en Amos 5:8 (Zee kwam bruisend uit de moederschoot) 5 Job 38: 10 6. ( Toen ik grendels en deuren aanbracht) 7. Bronnen der zee en de grotewaterdiepte ( Job 38 :16) 8. De aarde die door en uit water bestaat (2 Petrus 3:6)


Met vriendelijke groeten,
Theo Baalman
[email protected]