We gaan het regelen

Vanmorgen word ik wakker met een “kater”. Niet omdat ik teveel gedronken had, maar door de uitslagen van de Gemeentelijke verkiezingen. Mijn wijle moeder zou zich omdraaien in haar graf als ze zou weten wat haar geliefde PvdA allemaal mee moet maken. Mijn moeder was een rasechte, Oosterse Rooie en overtuigt samen-denker.

Ik ben geen rooie maar een vrijdenker, en ben lastig in  een hokje te duwen. Laat staan dat ik mij laat duwen. Of ik het nu wilde of niet: gisterenavond was het de avond van het verlies nemen en jubelen over de winst. Ik heb nog een hart-onder-de-riem-mail gestuurd naar de jongeling H. in Amsterdam,  omdat hij in mijn ogen verfrissend is en af en toe genadeloos op zijn plaat gaat. Maar helaas, de ontevredenheid over de landelijke politieke stroming is tot uiting gekomen in Gemeentelijke verkiezingsuitslagen.  Er gaat wellicht een andere politieke wind waaien in de diverse Gemeenten, verwacht men!

Nu lig ik op mijn bed omringd door drie honden, in de late avond te zappen en heb mij meer dan verbaasd. “Mijn” blonde vriend trok flink van leer in het Haagse. Een toespraak die aanslaat onder zijn aanhangers met een klappende en schreeuwende meute als gevolg. Dat ik mij niet wil vinden in zijn ideologie is mijn waarheid, maar ik ben een voorstander van de vrijheid van meningsuiting. Overigens ook van rechten, participatie en identiteit.

De vraag is hoe je in het verweer kunt komen tegen een individu en zijn aanhangers, die een complete bevolkingsgroep maatschappelijk willen uitbannen? Ik lees dat de voorzitter van een Marokkaans samenwerkingsverband een aanklacht tegen de Politicus gaat indienen. Dit is wat mij betreft een keuze, maar niet de juiste weg om je gelijk te halen of de ander te overtuigen. De vrijheid van meningsuiting bestrijdt je met de vrijheid van meningsuiting.

Dus overtuigend, welbespraakt het gesprek aangaan met hen die het afgelopen 24 uur hun ideologie hebben laten winnen. De Dialoog, het woord en de wet bundelen. En niet een of, of keuze.

Menig coryfee passeert mijn beeldbuis en heeft een mening. Maar waar zijn de echte woordvoerders om de keuze die gemaakt is, van repliek te dienen?  

Is Den Haag de trendsetter geworden voor de as. Provinciale en Europese verkiezingen? Ik mag het niet hopen, maar dan moet er wel beweging komen vanuit bevolkingsgroepen en politieke stromingen die zich aangesproken voelen. Gebruik de vrijheid van het woord, het werkt. Ik heb het gezien.

Den Haag. Diplomatenstad, stad van de Indo-rock, nozems provo’s, strand zon en van de Golden Earring. Maar ook de stad van de voor velen grote onbekende: AB “Bill” Jüdell. Een Surinamer die in het Haagse verzet zat gedurende de Duitse bezetting in Tweede Wereldoorlog. Die in kamp Vught verplicht sliep en waar ook een kookploeg vastzat die uit Joodse meisjes bestond. Die, om de moed erin te houden, elke morgen het lied Ouwe taaie jiepie jiepie jee zongen.

Nee beste Geert, nu niet gelijk een advocaat op mij af sturen. Dit win je toch wel want jouw rekening wordt door een andere betaald en ik heb minder geld. Maar wellicht heb je het vermogen om met mij mee te denken. In een zaaltje euforisch zijn begrijp ik. Maar volgens mij moet jij vanmorgen ook opstaan en last hebben van je geweten.

En pas op dat door al die vervelende bezuinigingen, je hele cordon van beveiligers niet weg gesaneerd wordt omdat het geld nodig is voor de ouderenzorg. Ik ben er van overtuigd dat je er geen problemen mee hebt, want jij maakt je oprecht zorgen hoe er op dit moment ook met de ouderen wordt omgegaan.

Ik zal je dan helpen door een heel stoer naast je te gaan lopen. Want de Pluis en de vrijheid van meningsuiting horen bij elkaar. Ouwe taaie, jiepie jiepie jee zingen we dan samen en lopen schouder aan schouder over de straat. Op weg ergens naar toe. Viva la Nederland.

De Pluis

PS: ik vindt munt thee erg lekker maar melk ook, als moet. Bel maar!

 

We gaan het regelen
Aantal stemmen:1 Gemiddeld: 1