Ik zat samen met m’n vriend op een zeer gezellig verlicht terrasje te keuvelen over dagdagelijkse dingen toen ik plots liet vallen dat ik van plan was wat Orchideeën te kopen omdat dat nu eenmaal mijn lievelingsbloemen zijn.  “Ik ben van plan een Orchidee te plaatsen op de boekenplank.  Die plaats schreeuwt gewoon ‘Orchidee’”, zei ik vol enthousiasme.  Mijn vriend, die mijn enthousiasme met mate deelde antwoordde: “Is die plek niet te donker?”.   Nu, het is geen donkere plek, alleen wel niet in de volle zon.  “Neen”, antwoordde ik vol zelfvertrouwen, “Orchideeën zijn (sub) tropische planten.  Dat wil dus zeggen dat (sub)tropische wouden hun natuurlijke habitat zijn.  En in die wouden staan er heel veel hoge bomen met bladeren die het licht filteren. ” Mijn vriend die het niet kan nalaten om me af en toe op stang te jagen antwoordde een beetje spottend: ”Oh ja… en jij hebt natuurlijk heel veel ervaring met tropische wouden!” 

Ik heb toen toch wel een seconde of drie moeten nadenken en antwoordde:  “Mmm…wekelijks.  Ja, minstens wekelijks…”   Mijn vriend bekeek me vragend.  “Jaja”, zei ik fier met de neus bijna in de lucht, “ik kijk bijna dagelijks naar ‘Dual Survival’. Die mannen hebben mega evaring in woestijnen, op gletsjers en in al dan niet tropisch wouden. Iedere week bevinden ze zich toch minstens één keer in een gebied dat men tropisch of subtropisch kan noemen.

Dus als je mij vraagt wat mijn ervaring is met (subtropische) wouden dan zeg ik dus dat ik wel degelijk heel veel ervaring hiermee heb, zij het dan op een passieve manier!  En ook met woestijnen en gletsjers en moerassen… Ik ben een vrouw van de wereld!”  Lap!  Dat zat!  Wat zou hij daarop antwoorden?  Maar hij zei niets… Er viel een bijna ongemakkelijk beklemmende stilte.  En toen richtten zijn ogen zich naar de hemel… alsof hij aan ’t denken was: ” Nu is mijn vriendin ook al de Queen of Epiphytes geworden…”.

WOMAN OF THE WORLD
Stem op deze column!