Ik stel mezelf graag aan u voor, mijn naam is Wouter Verbree en ik ben productontwikkelaar vleeswaren en heb een eigen bedrijfje. Doordat ik nogal unieke producten heb ontwikkeld, waar mogelijk grote zakelijke toekomst uit kan rollen, trek je zo nu en dan spontane mensen aan. Helaas is die spontaniteit erg betrekkelijk en blijken de meeste toch wolven te zijn, maar dan verkleed als een echt mens. En voor je het in de gaten hebt, zitten ze al voor een behoorlijk deel in jouw bedrijfje, zonder ooit iets te hebben hoeven doen.

Ik trok een zichzelf erg respecterende zakenman aan en die wilde wel investeren, of voor investeerders zorgen, kijk daar doe je het voor, ja toch? Maar eerst even orde op zaken stellen en zo bood de man aan om de boekhouding te verzorgen, iets dat ik maar al te graag kwijt was. Zelf pruts ik liever met vlees en maak daarmee lekkere producten, die markten kunnen veroveren, dus cijferen mag hij gerust van mij doen. Maar u weet wel hoe dit soort dingen gaan en al snel had de desbetreffende man een aandeel in het bedrijf en dat geeft niet, als er maar grote omzetten komen. Toen kwam er een moment dat hij een gesprek met mij aanging en zijn zorgen uitte en feitelijk eruit wilde, maar voor nog enkele procenten erbij, wilde hij wel blijven. De brave man zat intussen op ruim 40% van Di Agnello Products en had nog weinig gedaan, terwijl alle productontwikkelingen uit het verleden meerdere tonnen hebben gekost. Hij sprak niet over 40% van al mijn geïnvesteerde geld en wat hij daarvoor moest neerleggen, nee gewoon instappen en een deel van een bedrijf inpalmen.

Nu breekt de dag aan dat ik meer omzet kon creëren, maar dat ging gepaard met meer productie en grotere inkopen en grotere productiekosten, zodat er een stokvoorraad ontstond. Er werd dus een beroep gedaan op een investering van zijn kant en tot mijn verbijstering weigerde de beste man dit, omdat het een risico betrof. Ik kon mijn oren niet geloven, ik trok een investeerder aan die al 40% van het bedrijf in het bezit had, die niet durfde te investeren. Wat voor een investeerder ben je dan en uit welk gammel hout ben je dan gesneden?

Wat ik wel op prijs stelde is wel dat hij mijn administratie geregeld heeft en een leuk bedragje van de belastingdienst terug had weten te krijgen. Dat was best wel leuk, totdat de fiscus het geld graag weer terug wilde hebben, daar er helemaal niets klopte van de hele belastingaangifte. Ik lag nu werkelijk in de stress, want ik had iemand mijn boekhouding laten doen, die niets van boekhouding afwist en waarschijnlijk niet kan rekenen of zo.

Al met al een investeerder die ook boekhoudingen deed, die niet wilde investeren en niets van cijfertjes begreep en die is gelukkig nu uit het bedrijf weg. Mailt mij zo nu en dan dat hij zo ziek is, maar dat ben ik ook, sinds ik hem heb leren kennen. Nu stuurde hij een advocaat op pad om mij te bewegen € 700,00 te betalen, die ik geleend zou hebben. Volgens mij ben je als mede eigenaar van een bedrijf, toch mede aansprakelijk voor aanloopverliezen, of ben ik nu gek?

De moraal van het verhaal:
Kijk uit met wie u in zee gaat, want mooie praatjes en leuke plannen, leveren nog geen geld op. Wanneer u iemand tegenkomt die de armen uit de mouwen steekt en zegt: “Kom op, ik hou wel van een goede uitdaging en wij gaan het helemaal maken.” misschien zit u dan wel goed.

Vriendelijke groet Wouter Verbree

Zakelijk steeds kaf, onder steeds minder koren!
Aantal stemmen:1 Gemiddeld: 1